Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/10645 K.2023/740

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 11.02.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ

... 20. İş Mahkemesi

SAYISI

2019/51 E., 2020/150 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ve kesintilerin iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 05.02.2013 tarihinde iş kazası geçirdiğini, sürekli iş göremezliğe girdiği 20.07.2017 tarihine kadar geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığını, davalı Kurum tarafından sigortalılığının sona erdiğinden bahisle 12.12.2016 tarihinden sonra yapılan 31.099,64 TL geçici iş göremezlik ödemelerinin yersiz ödeme olarak kabul edilip maluliyet aylığından kesilmeye başlandığını, davalı Kurumun bu işlemini 2016/21 numaralı genelgeye dayandırmışsa da kaza ve ödeme tarihinde yürürlükte olan mevzuata aykırı olarak düzenlenen genelge ile yapılan tahakkuk ve kesintinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek,

davalı Kurum tarafından tahakkuk ettirilen yersiz ödeme ve tahsil işleminin iptaline, yapılmış olan kesintilerin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili müvekkili Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya 05.02.2013-20.07.2017 tarihleri arasında geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığı, davacının bu sırada 31.07.2014 tarihinde sigortalılık niteliğini yitirdiği, geçici iş göremezlik ödenirken sigortalılık niteliklerini kaybedenlere yapılan geçici iş göremezlik ödemelerinin kesilmesine yönelik Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde yapılan değişikliğin 05.12.2017 tarihinde yapıldığı, 05.12.2013-20.07.2017 tarihleri arasında davacıya yapılan ödemeler yönünden uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, 05.12.2017 tarihinde yapılan yönetmelik değişikliğinin bu tarih öncesi yapılan ödemelere uygulanamayacağı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, davacıya 12.12.2016 tarihinden 20.07.2017 tarihine kadar ödenen 31.099,64 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin müvekkil kurumun hatası olarak yersiz ödendiği tespit edilmiş olup yersiz ödenen bu tutar için faiz işletilmeden ödenmesi gerektiğini,

davacının 31.07.2014 tarihinde istirahatli iken işveren tarafından işten çıkarılmış olması nedeni ile sigortalılık niteliği sona ermiş olsa da Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40. maddesinin 10. Alt bendinde " sigortalının geçici iş göremezlik ödeneği almasına esas istirahat raporu süresi içinde sigortalılık halinin herhangi bir nedenle sonra ermesi halinde istirahat süresince geçici iş göremezlik ödeneği ödenmeye devam edilir." hükmü gereğince geçici iş göremezlik ödeneğinin ödenmeye devam edildiğini,

ancak 29.09.2016 tarihinde kısa Vadeli Sigorta Kolları Uygulamaları hakkında yayınlanan 2016/21 sayılı Genelgenin 6.10 Sigortalılığın Sona Ermesi bölümünde" sigortalının işten ayrıldığı tarihi takip eden ve niteliğin yitirilmesine kadar geçen süre içerisinde (ilk dokuz gün) aldığı istirahat raporundan sonra aynı vaka türünden devam niteliğinde olan (takip numarası aynı, sıra numarası artarak devam eden ) raporlardan sadece ilk rapor için geçici iş göremezlik ödeneği ödenecek, diğerleri ödenmeyecektir" denildiğinden,

genelgenin yayınlandığı 29.09.2016 tarihinden önce alınmış olduğu 07.09.2016 istirahat başlangıç tarihli ve 12.12.2016 istirahat bitiş tarihli olan istirahat raporuna kadar ödeme yapılabileceğinden, bu tarihten sonra davacıya yersiz olarak ödenen tutarın müvekkil kuruma ödenmesi gerek ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelerle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık davacının sigortalılık niteliğini yitirmiş olmakla birlikte istirahatli devam ettiği sürede geçici iş görmezlik ödeneğine müstahak olup olmayacağı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanunun ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacıdan talep edilen geçici iş göremezlik ödemelerinin 05.12.2013-20.07.2017 dönemine ait olduğu,

geçici iş göremezlik ödeneği ödenirken sigortalılık niteliklerini kaybedenlere yapılan ödemelerin kesilmesine yönelik Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde yapılan değişikliğin ise 05.12.2017 tarihinde yapıldığı, yürürlükte olmayan mevzuat hükümlerine göre işlem yapılamayacağından verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

...