Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/11567 K.2024/4464

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl dava yönünden davanın kabulüne; birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

1.Davacılar vekili özetle, muris ...’nun 1993 yılından beri davalı Belediye bünyesinde fen işlerine bağlı işçi olarak çalıştığını, davalı bünyesinde çalışmakta iken 10.03.2015 tarihinde Karaçalı Mahallesinde su kanalizasyon işinde çalışmakta iken toprak kayması sonucu toprağın altında kaldığını, murisin olay yerinden hemen hastaneye götürüldüğünü ancak kurtarılamadığını, söz konusu olay nedeniyle hayatını kaybettiğini,

olayın olduğu tarihte mevsim şartları gereği murisin yumuşak toprak kaymasına müsait olan bir zeminde yaklaşık 2 metre derinliğinde 6 cm eninde bulunan çukurda son derece zor şartlara ve toprak kayması vb. iş kazalarını engellemek amacıyla gerekli güvenlik tedbirleri alınmadan çalıştırıldığını, iş kazası geçirerek hayatını kaybettiğini, kazanın meydana gelmesinde davalının tam kusurlu olduğunu, ayrıca kazanın meydana geldiği yerde 2008 yılında aynı şekilde toprak kayması meydana geldiğini ve bir işçinin vefat ettiğini daha sonra bu tür kazalara karşı güvenlik tedbiri olarak çelik bir kafes yapıldığını,

davalı işyerinde çelik kafes bulunsa dahi murisine bunun kullandırılmadan çalıştırıldığını, bu iş kazasında murislerinin hiçbir kusurunun olmadığı, davalı işverenin tam kusurlu olduğunu, bu nedenle murisin eşi ... için 100.000,00 TL manevi, 700,00 TL maddi, çocuğu ... için 100.000,00 TL manevi,100,00 TL maddi, çocuğu ... için 100.000,00 TL manevi, 100,00 TL maddi, çocuğu ... için 100.000,00 TL manevi, 100,00 TL maddi, olmak üzere toplamda 401.000,00 TL tazminatın kazanın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen dava dosyasıyla özetle, davacıların murisi davalı bünyesinde çalışmakta iken 10.03.2015 tarihinde iş kazası geçirerek hayatını kaybettiğini, kazanın meydana gelmesinde davalının tam kusurlu olduğunu, davalı aleyhine Düzce 2. İş Mahkemesinin 2016/61 Esas sayılı dosyasıyla maddi tazminat davası açıldığını ve bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğunu, dosyaya sunulan 28.02.2018 tarihli bilirkişi raporunda davacılardan ...’nun talep edebileceği bedelin 179.547,00 TL, ...'nun 9.494,00 TL, ...’nun ise 45.844,00 TL talep edebileceği belirtildiğini,

ilk açılan davada daha az talepte bulunduklarını bu nedenle davacı ... için 119.922,00 TL, davacı ... için 9.394,00 TL, davacı ... için 23.187,00 TL olmak üzere toplamda 152.503,00 TL maddi tazminatın kazanın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline duruşma ve tebligat yapılmaksızın davanın Düzce 2.İş Mahkemesinin 2016/61 Esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı özetle, dava konusu olayla ilgili Düzce Savcılığının 2015/3290 hazırlık sayılı soruşturma dosyasının devam ettiğini, öncelikle ceza soruşturmasının neticesinin bekletici mesele yapılmasına karar verilmesini talep ettiklerini, dava konusu kazada belediyenin atfı kabil bir kusurunun bulunmadığını, kazazede müteveffanın kanalizasyon çukuruna girdiğinde toprak kayması neticesinde beline kadar bir kısım toprak altında kaldığı ve birkaç dakika içinde topraktan çıkartıldığı,

ambulansın da 8 dakika içinde geldiğini, kazadan hemen sonra ambulans ile hastaneye sevk edilen ...'nun durumunun doktorlar tarafından sürekli olarak iyi olduğu bilgisi verilmiş ve hiçbir müdahale ve ameliyat işlemi yapılmadığını, hastanın 10.03.2015 günü 16:30 da Düzce Üniversitesi Hastanesine sevk edilmesine rağmen altı buçuk saat sedyede bekletilerek ilk müdahalenin gece 23:00 civarında yapıldığını, kaza sonrasında süresinde müdahale yapılmayan sonrasında da gerekli yeterli müdahale edilmeyen hastanın ertesi gün 11.03.2015 tarihinde saat 18:30' da Sakarya Üniversitesi Araştırma Hastanesine sevk edildiğini,

sevk sonrası Sakarya Üniversitesi Hastanesinde ameliyat öncesi doktor tarafından müdahalesi geç kalınmış bir vaka, hayati tehlikesi var şeklinde beyanda bulunulduğunu, müteveffanın Sakarya Üniversitesi Araştırma Hastanesine yatışından 8 gün sonra vefat ettiğini, vefatın meydana gelmesinde zorunlu, gerekli ve yeterli tıbbi müdahalenin yapılmaması veya geç yapılmasına yönelik bilirkişi ve kusur incelemesi yapılmasını talep ettiklerini, kaza tarihi itibariyle müteveffanın uzun yıllardır belediyede çalışması nedeniyle tecrübeli bir işçi olduğunu, tehlikeyi bilebilecek durumda olduğunu,

kendine verilen tedbir gereçlerin kullanmayarak ... güvenliğini tehlikeye atarak tedbirsiz ve dikkatsiz davrandığını, manevi tazminatın ne bir ceza ne de gerçek anlamda bir tazminat olduğunu, talep edilen rakamın son derece yüksek olduğunu, talep edilen tazminat miktarının manevi zararın giderilmesinden ziyada zenginleşmeyi sağlayacak derecede fahiş olduğunu, bu nedenlerle haksız ve dayanaksız davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; asıl dava yönünden davanın kabulüne; birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: 1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle, murisin haricen elde ettiği gelirin eklenmesinin hatalı olduğunu, pasif dönemde asgari ücretin esas alınmasının hatalı olduğunu, hesaplamanın PMF tablosuna göre değil THR 2010 tablosuna göre yapılması gerektiğini beyan ederek Mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, fazla hesaplama yapıldığını, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini, kusurun hatalı belirlendiğini, davacının kaza öncesi sağlık durumunun ve hastanede eksik tedavi uygulanmasının kusur durumu tespitinde dikkate alınması gerektiğini beyan ederek Mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl dava yönünden davanın kabulüne; birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili özetle; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava maddi ve manevi tazminat tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,