Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/11808 K.2024/1545

Taraflar arasındaki iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 10.01.2014 günü meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkili şirketin işyerinde gerekli iş güvenliği tedbirlerini aldığını, olayda müvekkili şirkete izafe edilecek kusur bulunmadığını, müvekkilinin ... Sigorta A,Ş. nezdinde İşveren Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinin bulunduğunu, davanın sigorta şirketine ihbar edilmesi gerektiğini belirterek, davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile 171.543,03 TL maddi tazminatın, 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 10.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... Dış Tic. Taah. ve Yat. A.Ş.' den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, işverenin önlemleri aldığını alınması gereken önlemlerin alınmamış olduğunu işçinin ispat etmek zorunda olduğunu, buna ilişkin bilgi belge sunmadığını kaza ile iş arasında sonra ise kaza ile zarar arasında illiyet bağı olması gerektiğini, hayatın olağan akışına göre illiyet bağı bulunmadığını, hangi önlemlerin alınması gerekirken alınmadığını hiçbir kuşku ve duraksamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğini hükme esas alınan bilirkişi raporunda müvekkili için belirlenen %90 kusurun gerçeği yansıtmadığını,

peşin sermaye değerinin güncel olmadığının bunun için SGM'ye yazı yazılması taleplerinin yerine getirilmediğinin son kontrol muayenesi yapılarak değişiklik olup olmadığının raporla tespit edilerek değerlendirme yapılması gerektiğini işçinin işveren firmanın tedbirlere uyup uymadığının değerlendirilmediğini, sigorta şirketine karşı davanın görevsizlik kararı ile Ticaret Mahkemesine gönderildiğini bu davanın halen derdest olduğunu, mükerrer ödemeyi önlemek bakımından hak sahibine yapılan ödemelerin tazminattan düşülmesi gerektiğini, bu davanın sonucu beklenmeden karar verilemeyeceğini,

kararın kaldırılarak yeniden yargılama yapılarak talepleri doğrultusunda yeniden karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SGM'nin 07.03.2017 tarihli inceleme raporuna göre davacının davalıya ait işyerinde tünel kalıp montajı yaptığı sırada düşmesi sonucu iş kazası geçirdiğinin tespit edildiği, işyeri güvenlik şartları ve iş güvenliği koşullarının incelenmesiyle düzenlenen raporda kazanın oluşumunda davalı işverenin %100 oranında kusurlu bulunduğu, davacı işçiye veya 3. bir kişiye atfedilecek bir kusur bulunmadığı, ifade tutanakları işyerindeki iş sağlığı ve güvenliği kayıtları talimatları incelenerek bu raporun düzenlendiği,

davacının kaza tarihi itibariyle davalı işyerinde çalışırken iş kazasına uğradığının sabit olduğu, davacının %55 oranında maluliyetinin bulunduğu, Mahkeme tarafından A belgeleri iş güvenliği uzmanlarından oluşan 3 kişiden oluşan uzman bilirkişi heyetinden kusur oranları konusunda yeniden rapor alındığı, raporda davalı işverenin %90 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği,

oluşa ve maddi gerçekliğe uygun olan raporun Mahkemece de kabul gördüğü ve buna bağlı olarak uzman hesap bilirkişinden tazminat hesaplarına ilişkin rapor alındığı davacının son maluliyet oranının %50 olarak tespit edilmesini takiben peşin sermaye değerleri ve yapılan ödemelerin düşülmesi suretiyle ek rapor düzenlendiği, 01.04.2019 tarihli 2 nci ek bilirkişi raporunun tazminat hesaplaması bakımından son maluliyet oranı ve peşin sermaye değerleri dikkate alınarak düzenlendiği, delil ve belgelere uygun olarak denetime imkan sağlar nitelikte olduğu,

davalı vekilinin SGK'ya yeniden yazı yazılması veya yeniden rapor alınması talebinin bu incelemelere göre gerekmediği, sigorta şirketine karşı açılan davanın halen derdest olmasının bu dava açısından sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe miktarıyla sınırlı olduğu, bu davalı ile sigorta şirketinin poliçe miktarı yönünden davacıya karşı müşterek ve müteselsil sorumlu oldukları ve aralarındaki hukuki ilişkinin görülen davanın sonucuna etkili olmadığı, o davanın sonucunun beklenmesinin gerekmediği,

UYAP üzerinden sigorta şirketi yönünden görevsizlik kararı verilerek İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/924 Esas sayısının incelenmesinde halen derdest olduğu ve bu dosyanın karara bağlanmasına engel bir durum bulunmadığı, mükerrer ödeme olması durumunun infaz aşamasında değerlendirileceği, İlk Derece Mahkemesinin objektif değerlendirmeye dayalı istinaf sebeplerini karşılar yeterli yasal gerekçeye sahip olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı HMK'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

3.Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla davalı vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2. Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz kapsam ve nedenlerine göre,

hükme esas alınan hesap raporundaki hesap ilkelerinin Dairemizce benimsenen ilkelere uygun olması ve davalı vekilince temyiz sebebi olarak ileri sürülen sebeplerin aynı zamanda istinaf sebebi olarak daha evvelce ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde açıklandığı şekilde incelenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği bu yönle Bölge Adliye Mahkemesince oluşturulan gerekçenin de yerinde olduğu dikkate alındığında kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,