Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/13683 K.2022/15605

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekiline gerekçeli kararın 08.06.2022 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP’tan yapılan sorgulamada havale tarihi 06.06.2022 olmakla birlikte evrak oluşturma tarihinin 21.11.2022 olduğu, yani havale tarihinden çok sonraki bir tarihte evrak düzenlendiği anlaşılmakla; Mahkemece, davacı temyiz dilekçesinin mahkemeye hangi tarihte sunulduğuna ilişkin araştırma yapılarak davacı vekilinin temyiz tarihinin tespit edilmesi ile dosyada ve UYAP’tan yapılan sorgulamada harçların da yatırıldığına dair belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.

“Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 368. maddesi) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.