Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/1392 K.2023/2806

...

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI

2013/282 E., 2021/175 K. ...

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kazalı sigortalının 02.01.2010 günü meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek 300.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili firmada çalışırken 02.01.2010 tarihinde meydana gelen kazada yaralandığını ve 2. derece yanık oluştuğunu, hemen kendisinin ambulansla revire alındığını, iş yeri hekiminin kendisine ilk müdahaleyi yaptığını, gerekli tedavi başlatıldıktan sonra sağlık memuru nezaretinde en yakın Biga Devlet Hastanesine ambulansla sevk edildiğini, kaza anında başında yanmaz başlık , baret ve barete takılı gözlük gibi iş sağlığı ve güvenliğinin gerektirdiği,

koruyucu elbiseler ve malzemelerin bulunduğunu, davacının kendi dikkatsizliği ve tedbirsizliği nedeniyle kazaya sebebiyet verdiğini, iş güvenliği talimatlarına aykırı kusurlu davranışları sebebiyle kazanın gerçekleştiğini, müvekkili şirkette personele uyması gereken kurallar çalışma alanları ile ilgili risklerin ve tehlike kaynaklarının neler olabileceği nelere dikkat etmeleri gerekeceği hususunda sürekli eğitimler verilmekte olduğunu, iş güvenliği ve işçi sağlığı ile ilgili yazılı dokümanların dağıtıldığını, çalışma sahalarında tüm uyarı levhalarının bulunduğunu, kazada müvekkili şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını,

bu nedenle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. BOZMA ÖNCESİ VE BOZMA KARARLARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 09.10.2012 tarihli ilk kararında; 02.01.2010 tarihinde iş yerinde meydana gelen kazada davacının % 30 2. ve 3. derece yanık şeklinde ağır yanık grubuna giren olay sonucu yaralandığı, olayda kusurun davalı iş verenlikte bulunduğu, olay nedeni ile davacının önce iş yeri revirindeki doktora oradan ambülansla Biga Devlet Hastanesine, buradan ... Devlet Hastanesine, en son doktor Lütfü Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma hastanesine sevk edildiği ve bu şekilde uzun bir süre tedavi gördüğü, olay nedeni ile davacının vücudunda yanıkların oluştuğu, bu nedenlerle davacının büyük elem ve ızdırap çektiği, davacının bu şekilde vücudunda oluşan yaralar nedeniyle çektiği elem ve üzüntülerin bir nebze azaltılması bakımından da manevi tazminata hükmetmek gerektiği gerekçesiyle;

Davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile; 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 02.01.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 19.03.2013 tarih ve 2013/2021 E- 2013/5138 K sayılı ilamında özetle; somut olayda iş kazası olduğu iddia olunan olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğinin anlaşıldığı, yapılacak işin;

davacıya iş kazasını Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbarda bulunmak, olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmemesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “iş kazasının tespiti” davası açması için önel vermek, tespit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre, olayın Kurumca iş kazası olduğunun kabul edilmesi halinde ise davacıya Kuruma müracaat ederek sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi için önel vermek,

olayın iş kazası olduğunun ve sürekli iş göremezlik oranının tespitinden sonra çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibaret olduğu belirtilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

IV. BOZMA SONRASI YARGILAMA SÜRECİ VE KARAR

Bozma kararına uyan Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararda özetle; bozma ilamı doğrultusunda davacı tarafından kuruma başvuru yapılıp yapılmadığı, başvuru sonucuna göre iş kazasının tespiti dosyasının bekletici mesele yapılıp yapılmayacağı ve kurumca belirlenen maluliyet oranının da dosyamız arasına celp edilmesi istenildiğinden, tahkikat aşamasında yapılan inceleme neticesinde 2013/454 sayılı dosyanın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, Yargıtay'ın istinaf kararını onadığı, onanılan istinaf kararının da karar verilmesine yer olmadığı şeklinde olduğu,

bu bakımdan davacı tarafça kuruma başvurulduğu , bu başvuru neticesinde kazanın iş kazası olarak değerlendirilip iş müfettişinin raporda davalı işvereni tamamen kusurlu bulduğu ve SGK tarafından 13.05.2016 tarihli 2016/1524 numaralı maluliyet raporu ile davacının %40 oranında sürekli iş göremez olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, devam edilen yargılamada dinlenen tanık beyanları ve dava dilekçesi ekinde sunulan davacının aldığı hasar ve gördüğü tedaviye ilişkin belgeler ve fotoğrafların incelenmesi neticesinde, davalının tanık ifadeleri ve kurum raporu ile sabit olduğu üzere kusurlu olduğu,

bu bakımdan tazminle yükümlü olmakla birlikte davacının %40 maluliyet oranı ve dışarıdan görülebilen yanmasının derecesi gözönüne alındığında tedavi sırasında ve sonrasında yaşadıkları gözönüne alınarak manevi tazminata hak kazandığına kanaat getirildiği gerekçesiyle;

1-Davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile; 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 02.01.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verildiği anlaşılmıştır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; olayın gerçekleşmesinde müvekkili şirkete atfı kabil her hangi bir kusur bulunmadığını, müvekkili şirket tarafından çalışanlara uyulması gereken iş güvenliği kuralları ve çalışma alanlarına ortaya çıkabilecek riskler ile ilgili gerekli eğitimler verildiğini, hükmolunan manevi tazminatın fahiş olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK Geçici 3. maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’nun 427 ilâ 444 üncü maddeleri, 6100 sayılı HMK'nun 303 üncü maddesi, 818 sayılı Borçlar Kanun'un 332 ve 98 inci maddeleri gereğince uygulanan aynı Kanun'un 41, 42, 43, 44, 46 ve 47 inci maddeleri ile 53 üncü maddesi, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 2 nci maddesi gereğince uygulanma olanağı bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 55 inci maddesi, 4857 sayılı İş Kanun'un 77 inci maddesi, manevi tazminatın belirlenmesi yönünden 22.06.1996 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 18, 19 ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bilindiği üzere 5510 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı;

iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

2. 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye,

usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

3. Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

4. Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

5. Somut olayda, davaya konu iş kazası nedeniyle SGK Sağlık Kurulunun 13.05.2016 tarihli raporunda davacıdaki sürekli iş göremezlik oranı %40 olarak tespit edildiği, davalının bu karara itiraz ettiği ancak itirazının karşılanmadığı, öte yandan iş kazası tespitine ilişkin davada Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 29.09.2017 tarihli kararında kazalının sürekli iş göremezlik oranının % 24 olduğunun belirtildiği, mahkemece davacıdaki sürekli iş göremezlik oranının % 40 olduğuna itibar edildiği, ancak yukarıda açıklanan sürekli iş göremezlik oranı tespit prosedürü işletilmeksizin sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

6. Mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklandığı şekilde sürekli iş göremezlik oranının her türlü şüpheden uzak şekilde belirlenmesi açısından sırasıyla Yüksek Sağlık Kurulu'ndan ve Adli Tıp 3. İhtisas Dairesi'nden rapor alınması; mevcut raporlar arasında çelişki oluşması halinde raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp 2. Üst Kurulu'ndan rapor alınmak suretiyle gidermesi ve oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

7. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

8. O halde, temyiz eden davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları dikkate alınarak, bozma sebebine göre bu aşamada davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı ve davalı vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililerine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...