Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/14405 K.2023/346

vekili Avukat ...

DAVALILAR

1-... vekili Avukat ... 2-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 23.03.2020

İLK DERECE MAHKEMESİ

... 3. İş Mahkemesi

SAYISI

2021/239 E., 2022/73 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalının 22.07.2013 tarihinde müvekkili işyerinde; eğitimi ve tecrübesi gereğince makine bakım ustası olarak çalışmaya başladığını, işe başlamadan önce davalıya görev tanıtımı yapıldığını ve iş başı eğitimi verildiğini, işi ile ilgili gerekli ekipmanların davalıya teslim edildiğini, davalının makine bakım görevlisi olarak; fabrikadaki tüm makinelerin genel kontrolü, parçaların sökülmesi, takılması, arıza tespiti ve tamiriyle sorumlu olduğunu;

olay günü diğer makine bakım personeliyle arızayı tespit ettiğini, arızalı parçayı söküp torna makinesi operatörüne teslim ettiğini, ancak görev yerine dönmek yerine makinenin başında beklemeye başladığını, davalı tarafın torna makinesi başında beklediği sıralarda bölüm şefi tarafından ikaz edildiğini, buna rağmen davacının beklemeye devam ettiğini, o esnada tamir olan parçanın kopmasıyla sağ kolundan yaralandığını, davalı tarafça ikame edilmiş maddi ve manevi tazminat talepli ...

2. İş Mahkemesi’nin 2014/44 Esas (Yeni Esas: 2019/235) sayılı dosyasında yapılan tahkikatla. SGM ...

İl Müdürlüğü’nün 27.01.2015 tarihli raporu ile davalı tarafın iş göremezlik oranının %43 olduğunun bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 10.10.2016 tarihli raporu ile davalı tarafın iş göremezlik oranının %49,2 olduğunun bildirildiğini, ilgili mahkeme tarafından %49,2 oranı üzerinden tahkikata devam edildiğini ve itirazlarını rağmen hüküm tesis edildiğini beyanla; davalı tarafın iş kazasından sonra yaşadığı hastalıklar nedeniyle uğradığı kayıpların dışlanmasıyla yalnızca 06.10.2013 tarihli iş kazası nedeniyle uğradığı maluliyetin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili kuruma bağlı ... Sosyal Güvenlik Merkezi'nde işlem gören ... sicil no.lu davacı ... Tekstil San. Ltd. Şti. çalışanı... T.C.kimlik nolu davalı ...'nun 06.10.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle müvekkili kurum tarafından kazalının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %43 olarak belirlendiğini, davacıya peşin değerli gelir bağlandığını, geçici işgörmezlik ödemesi yapıldığını ve tedavi giderinin sarf edildiğini, işbu bağlanan gelir ve ödemelerin davalı işverenden rücuan tazmini için ... 2. İş Mahkemesi'nin 2016/16 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını ve Mahkemenin 2017/332 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verildiğini, davacı tarafça açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; kazalı işçi ...'nun davacı şirkete ait işyerinde 06.10.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin SGK ...

Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 27.01.2015 tarihli raporunda %43 olarak belirlendiği, kazalı işçinin itirazı üzerine alınan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 05.08.2015 tarihli raporunda da sürekli iş göremezlik derecesinin %43 olarak belirlendiği, yine kazalı işçinin SSYSK raporuna itirazı üzerine alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 02.03.2016 tarih, 4095 Karar sayılı kararı ile kazalı işçinin davaya konu iş kazası nedeniyle oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin %49,2 olarak yeniden belirlendiği,

işverenin itirazı üzerine alınan ATK Genel Kurulunun 10.10.2016 tarih, 1763 Karar sayılı raporu ile sürekli iş göremezlik derecesinin %49,2 olarak tespit ile kesinleştiği, davacı işverenin davadaki talebinin davalı ...'nun % 43 olarak tespit edilen meslekte kazanma gücü kaybı oranının yüksek olduğu belirtilerek daha düşük oran üzerinden tespit yapılmasını istediği, ATK Genel Kurulunun 10.10.2016 tarih, 1763 Karar sayılı raporu ile davalı ...'nun sürekli iş göremezlik derecesinin %49,2 olarak tespit ile kesinleştiği göz önüne alındığında; davalı ...'nun maluliyet oranının kurum tarafından tespit edilenden düşük olmadığı,

davalının maluliyet oranının itiraz edilen orandan daha yüksek çıktığı, davayı açan tarafın sıfatına göre daha yüksek orana tespit yapılamayacağı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, maluliyet oranları arasındaki çelişkinin giderilmesi için iş bu davayı açtıklarını. ... 2. İş Mahkemesinin 2019/255 Esas sayılı dosyanın iş bu dava dosyasını bekletici mesele yaptığını davanın reddedilmesi ile ... 2. İş Mahkemesinin 2019/255 Esas sayılı dosyasında hangi maluliyet oranını dikkate alınacağının belirsiz hale geldiğini beyanla kararın kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; ...

2. İş Mahkemesinin 2014/44Esas sayılı dosyasında kazalının kurumca belirlenen %43 maluliyet oranına itiraz edilmesi nedeniyle ATK 3. İhtisas dairesinden alınan raporda maluliyetin %49,2 belirlendiği itiraz üzerine ATK genel kurulundan alınan 10.11.2016 tarihli raporda %49,2 maluliyet oranın belirlendiği, Mahkemece verilen kararın istinaf incelemesinde kararın kaldırıldığı, davacı tarafından açılan iş bu dosyada toplanan deliller ve ATK genel kurul raporunda belirlenen %49,2 maluliyet oranın kurumca belirlenen %43 oranından fazla olması, davacı aleyhine tespit hükmü kurulamayacağı gerekçesi ile karar verildiği,

davacının kazalının iş vereni olması karşısında mahkeme kararının yerinde olduğu kanaatine varılarak davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ...'nun geçirdiği 06.10.2013 tarihli iş kazası nedeniyle meydana gelen sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 18 inci ve 95 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...