Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/14505 K.2023/39

2-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ... DAHİLİ DAVALI : ...

DAVA TARİHİ : 27.08.2013

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabül

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... Bld. Bşk. ve ... Bşk. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı ... başkanlığında 1989 yılı Ağustos ayından itibaren geçici işçi olarak çalışmaya başladığını, sonrasında kadrolu işçi statüsüne geçtiğini, iş akdinin 2010 yılı Temmuz ayında sonlandığını, davanın işyerinde 22 yıldan fazla çalıştığını, ancak sigortalılık süresinin eksik gösterildiğini, iki yıldan fazla bir süre davacının primlerinin yatırılmaması nedeniyle bu sürenin sigortalılıktan sayılmadığını belirterek Ağustos 1989-Temmuz 2010 döneminde sürekli olarak çalışmasına rağmen sigortalı gösterilmeyen iki yılı aşkın hizmet süresinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili açılan davayı kabul etmediğini, davacının işe giriş tarihinin Ağustos 1990 olduğunu, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, resmi kurum olan belediyenin kayıtlarının asıl olup açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili davayı kabul etmediklerini; davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, kurum kayıtlarında davacının 20.08.1989 tarihinde başka bir işyerinde yeniden çalışmasının görüldüğünü, davalı ... başkanlığında ise 22.05.1990 tarihinde 18.06.1990 tarih ve 207810 varide sayılı işe giriş bildirgesi ile işe başladığının görüldüğünü, davacıya ait hizmet cetvelinin incelemesinde bu tarihten itibaren sigorta primlerinin düzenli olarak ve eksiksiz olarak yatırıldığının tespit edildiğini,

davacının geçici işçi olarak çalışması nedeniyle yıl sonlarındaki çıkış ve tekrar yıl başında yeniden işe girişinin bir kısım yıllar için uygulandığını, bu nedenle davacının eksik bildirilen hizmet süresinin kurum kayıtlarında görülmediğini, Kurumun işveren tarafından verilen bilgi ve belgelere göre işlem yaptığını, diğer taraftan kurum belgelerinin resmi belgelerden oluşmakta olup aksi sabit oluncaya kadar doğruluğunun asıl olduğunu, işveren tarafından verilen belgelerle eksik bildirimde bulunulmuş ise, eksik gösterilen sürelere ait çalışmalarının ücret tediye bordroları, işyeri puantaj kayıtları,

vergi kayıtları gibi yazılı belgelerle kanıtlanmasının gerektiğini, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarının da bu yönde olduğunu, öte yandan hizmet tespiti davalarının kamu düzeni ile ilgili olduğunu, iddia ve talebin yöntemince araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.04.2019 tarihli ve 2018/81 E., - 2019/151 K., sayılı kararıyla; "Davacının davasının kısmen kabulü ile, davacının 22.05.1990 ile 14.08.1990 arası 28559.06 sicil sayılı işyerinden asgari ücret üzerinden, 2004/12 ayda 194.71 sicil sayılı işyerinden 760,43 TL SPEK üzerinden, 2005/01 ayda 194.71 sicil sayılı işyerinden asgari ücret üzerinden tescil edilmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ile davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında; "Mahkemece, sunulan ve toplanan delillerle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmişse de davacının 91/3 döneminden 12, 92/1 döneminden 120, 92/2 döneminden 120, 92/3 döneminden 7, 93/1 döneminden 2, 93/2 döneminden 3 gün eksik bildirimleri olup, mahkemece elde edilen deliller ve dinlenen tanık beyanlarına göre davacının çalışmasının sürekli ve kesintisiz olduğu anlaşıldığından, bu dönemler yönünden de kabul kararı verilmesi gerekirken ret kararı verilmesi isabetsizdir" gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Davacının davasının kısmen kabulü ile, davacının 22.05.1990 ile 14.08.1990 arası ... sicil sayılı işyerinden asgari ücret üzerinden, davacının 91/3 döneminden 12, 92/1 döneminden 120, 92/2 döneminden 120, 92/3 döneminden 7, 93/1 döneminden 2, 93/2 döneminden 3 gün asgari ücret üzerinden, 2004/12 ayda 194.71 sicil sayılı işyerinden 760,43-TL SPEK üzerinden, 2005/01 ayda 194.71 sicil sayılı işyerinden asgari ücret üzerinden tescil edilmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Bld. Bşk. Ve ... Bşk. vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Bld. Bşk. vekili, davanın öncelikle hak düşürücü süre ve zamanaşımı nedeniyle reddinin gerektiği, davacının hizmetlerinin kuruma eksiksiz olarak bildirildiği, bilirkişi raporuna itiraz ettikleri, davanın ispatlanamadığı gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı ... Bşk. vekili, verilen kararın bozmaya aykırı olduğu, bozmadan sonra dosyaya yeni bir delilin girmemiş olmasına rağmen yazılı şekilde karar veilmesinin usul ve Kanuna aykırı olduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 1989/8 ila 2010/7'nci dönemler arasında davacının davalı yanındaki çalışmalarının kesintisiz olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 86 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... Bld. Bşk. ve ... Bşk. vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı ... Bld. Bşk. ve ... Bşk. vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

...