Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/1573 K.2023/4008

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili 10.07.2009 tarihinde asıl, 09.08.2010 tarihinde 1. birleşen davayı açarak asıl ve birleşen dosyada ibraz etmiş olduğu dava dilekçelerinde özetle; müvekkilinin davalıya ait Samsun Liman İşletme Müdürlüğü'nde çalışırken 08.10.2001 tarihinde iş kazası geçirerek cismani zarara uğradığını beyanla sonuç olarak 100,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Ayrıca davacı vekili 18.07.2011 tarihinde ikinci birleşen davayı açıp 13.04.2005 tarihinde davalı iş yerinde başka bir iş kazası geçirdiğini ileri sürerek 100,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, 22.07.2011 tarihinde üçüncü ve dördüncü birleşen davaları açıp aynı işyerinde 29.12.2003 tarihinde ve 26.07.2008 tarihinde başkaca iş kazaları geçirdiğini ileri sürerek 100,00'er TL maddi, 30.000,00'er TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kaza anında yükümlü olduğu işi yaptığını, davacının tecrübeli bir işçi olduğunu, kazanın meydana gelmesinin davacının kusurlu olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2015 tarih, 2009/789 Esas, 2015/1410 Karar sayılı kararında özetle davacı asıl dava ve birleşen davalarda muhtelif tarihlerde iş kazası geçirdiğini, maddi kayba uğradığını belirtmiş ise de davacının geçirdiği kazalar nedeni ile bedensel bütünlüğünün bozulduğuna ilişkin ya da iş gücüne engel olduğuna dair herhangi bir rapor düzenlenmediği, davacının maddi yada manevi zararını gerektirir bir kazaya maruz kalmadığının anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı İlk Derece Mahkemesi'nin 22.12.2015 tarih, 2009/789 Esas, 2015/1410 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 26.09.2017 tarih ve 2016/2601 Esas, 2017/6809 Karar sayılı kararı ile asıl ve birinci birleşen dava dosyasına temyiz incelemesine konu eldeki dosya üzerinden birlikte devam edilip; ikinci, üçüncü ve dördüncü birleşen dava dosyalarınının her birinin ayrı ayrı bu dosyadan tefrik edilmesi,

elde kalan asıl ve birinci birleşen dava dosyası açısından davaya konu 08.10.2001 tarihli kazanın iş kazası olduğunu, kurum tarafından bu kazaya ilişkin olarak davacının sürekli iş göremezlik oranının %0 olarak tespit edildiğini göz önüne alıp İş Kanunu'nun 77 nci maddesi ile İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Yönetmeliği hükümleri gereğince üç iş güvenliği uzmanından oluşan bilirkişi heyetinden bu 08.10.2001 tarihli olayla ilgili bilirkişi kusur raporu alarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduktan sonra yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile ikinci, üçüncü ve dördüncü birleşen dava dosyaları eldeki dosyadan tefrik edilmiş, 2001 tarihli iş kazasına ilişkin asıl dava dosyası ile birinci birleşen dava dosyası yönünden kusur raporları alınmış, İlk Derece Mahkemesi'nce kazanın meydana gelişinde davacının %40, davalının %60 oranında kusurlu oldukları, davacının sürekli iş göremezlik oranının %0 olduğu kabulünden hareketle hesap raporu alındığı, sonuç olarak İlk Derece Mahkemesi'nce maddi tazminat isteminin geçici iş göremezlik ödeneği ile maddi zararın karşılanmış olması nedeniyle reddine, davacı lehine 5.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin 05.11.2021 tarih ve 2021/105 Esas, 2021/180 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davalı işverenliğin dava konusu kazada %100 oranda asli kusurlu olduğunu, işverenin hiçbir iş sağlığı ve güvenliği tedbirini almadığını, işçiler ve özellikle davacının uyarılarını dikkate almadığını, kanundan doğan işçiyi koruma ve gözetme borcuna aykırı davrandığını, sürekli iş göremezlik oranı tespitinin hatalı olduğunu, davacının geçirdiği iş kazası neticesinde çok ağır şekilde yaralandığını, ameliyat dahi olduğunu, manevi tazminatın az olduğunu,

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, kusur oranlarının hatalı tespit edildiğini, davalının kusursuz olduğunu, hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369'uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371'inci maddesi.

3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371'nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden taraflara yükletilmesine,Dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine,