Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/3298 K.2023/3188

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30.10.2015 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu davacının sağ el tüm parmaklarının koptuğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1,000 TL maddi tazminatın ve 75,000 TL manevi tazminatın olay tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili 19.09.2019 tarihli dilekçe ile maddi tazminat talebini ara kararla hüküm altına alınan 24.000 TL geçici ödemenin mahsubundan sonra 236.613,67 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin meydana gelen kazada hiçbir kusurunun bulunmadığını, etkin biçimde denetleme ve gözleme yükümlülüklerini yerine getirildiğini, çalışanların iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin aldırıldığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından düzenlenen iş kazasına ilişkin inceleme raporunda olayın iş kazası olduğu, işveren şirketin % 100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, mahkemece alınan 18.04.2016 tarihli ve 20.06.2017 tarihli kusur raporları arasındaki çelişki nedeniyle makine mühendisi ve a sınıfı iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinin 24.10.2017 tarihli raporunda davacı ...’nın % 20, Davalı işveren Ermak Elektrik Makinaları San.

Tic.

A.Ş.‘nin % 75, ...’ın % 5 oranında kusurlu olduklarının bildirildiği, mahkemece bu rapora itibar edildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 15.01.2018 tarihli kararı ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin % 54 olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 10.12.2018 tarihli kararı ile kazazede işçinin E cetveline göre % 51 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına karar verildiği, davacıya % 51 malüliyet oranı dikkate alınarak bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 125.565,43 TL olduğunun belirlendiği, 08.05.2019 günlü hesap bilirkişi raporunda; davacının toplam zararının 638.759,00 TL olduğu;

% 51 maluliyete isabet eden miktarının 325.767,09 TL, bu miktardan % 20 kusur indiriminin 260.613,67 TL olduğu, bu miktardan SGK tarafından bağlanan gelirin rücu edilebilecek kısmı düşüldüğünde kurum tarafından karşılanmamış 163.300,46 TL olduğu ve davacının geçici iş göremezliği nedeniyle oluşan 1.750,72 TL'lik kısım ile birlikte toplam 165.051,18 TL maddi tazminat alacağı olduğunun tespit edildiği, mahkemece hükmedilen maddi tazminat miktarı SGK tarafından davacıya bağlanması muhtemel ilk peşin sermaye değerinin tenzili yoluyla belirlendiğinden reddedilen kısım yönünden davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmediği,

gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 07.06.2018 tarihli ara kararıyla 6098 sayılı TBK'nun 76 ncı maddesi gereği belirlenen 24.000,00 TL geçici ödemenin infaz aşamasında dikkate alınması kaydıyla 165.051,18 TL maddi tazminatın (Geçici İş Göremezlik nedeni ile 1.750,72 TL, maluliyet nedeni ile 163.300,46 TL olmak üzere) kaza tarihi olan 30.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 30.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, maddi ve manevi tazminat talebinde fazla isteklerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde %54 maluliyet üzerinden hesaplanacak ilk peşin sermaye değerli gelirden müvekkilinin sorumlu olduğu kısmın tenkis edilmesi gerektiğini, 18.04.2016 tarihli rapora davacının itiraz etmemesine rağmen, davalı taraf olarak itirazları üzerine 24.10.2017 tarihli raporda ilk rapordakinden daha fazla oranda kusur tespiti ve bu tespit doğrultusunda mahkemece hüküm tesis edilmesinin usule aykırı olduğunu, vekalet ücretinin hatalı takdir edildiğini belirterek istinaf yoluna başvurulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların kusur durumlarının tespiti için alınan 18.04.2017 havale tarihli bilirkişi heyeti raporuna davacı vekilinin duruşmadaki açıkça kusur raporunda aleyhe olan hususları kabul etmiyoruz şeklindeki beyanı karşısında, 18.04.2017 havale tarihli kusur raporu yönünden davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmayacağı, bu nedenle davalı vekilinin bu hususa ilişkin istinaf isteminin yerinde görülmediği,

davalı tarafın yargılama sürecinde %51 maluliyet oranını yüksek bulmalarına rağmen bu oran üzerinden hesaplama yapılmasını kabul ettiği, hesap bilirkişinin ise anılan maluliyet oranına göre hesaplama yaptığı, ancak maddi tazminattan tenkis edilecek miktarı belirlerken %51 maluliyet oranını dikkate almasının doğru olmadığı davacıya %54 oranında ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı sabit olmakla %51 maluliyet oranı kapsamında maddi tazminattan tenkis yapılması halinde davacının aradaki maluliyet farkı kadar zenginleşmiş olacağı,

bu nedenle mahkemece %54 maluliyet oranı dikkate alınarak hesaplama yaptırılarak maddi tazminattan tenkis yapılmamasının doğru olmadığı, yapılan hesaplamaya göre 134.923,85x75 =101.192,89, 134.923,85/2x5 = 3.373,10 101.192,89 + 3.373,10 = 104.565,99 TL 'nin hesaplanan maddi tazminattan tenkisi gerektiği, hesaplanan maddi tazminat 260.613,67 TL olup 260.613,67 - 104.565,98 = 156.047,68 TL maddi tazminata geçici iş göremezlik nedeni ile uğranılan zarar miktarı olan 1.750,12 TL eklenmesi ile 156.047,68 + 1.750,12 = 157.797,80 TL davacının maddi tazminat alacağının bulunduğu,

davalı lehine avukatlık vekalet ücretine hükmedilmemesinin de hatalı olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kısmen kabul kısmen reddi ile,

1-İlk derece mahkemesinin 07.06.2018 tarihli ara kararıyla 6098 sayılı TBK'nun 76 ncı maddesi gereği belirlenen 24.000,00 TL geçici ödemenin infaz aşamasında dikkate alınması kaydıyla 157.797,80 TL maddi tazminatın (Geçici İş Göremezlik nedeni ile 1.750,72 TL, sürekli iş göremezlik nedeni ile 156.047,08 TL olmak üzere) kaza tarihi olan 30.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

2-60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 30.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

3-Maddi ve manevi tazminat talebinde fazla isteklerin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, Bölge Adliye Mahkemesince %54 maluliyet oranı yerine %51 oranını dikkate alarak SGK tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin hesaplanan maddi tazminattan tenkis edilmesinin doğru olmadığını, Yüksek Sağlık Kurulu kararına davalı tarafça itiraz edildiğini ve maluliyetin %51 olarak tespit edilip bu orandan gelir bağlandığını belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu tarafından belirlenen %51 oranındaki meslekte kazanma gücü kaybı oranına davacı ve davalı tarafın itiraz etmemesi ve benimsenmesi karşısında bu orana göre yapılan tazminat hesabında isabetsizlik bulunmamakla birlikte, Borçlar Kanunu 55 inci madde kapsamında sosyal güvenlik kurumu tarafından yapılan ödemelerin mahsubunun da aynı oran üzerinden yapılması gerekirken yazılı şekilde %54 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden yapılması yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, öncelikle kurumdan %51 oranında meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre bağlanması gereken ilk peşin sermaye değerli gelir sorulup tespit edilmeli, yazılacak müzekkerede Kurum tarafından bildirilmediği taktirde %51 oranına göre bağlanması gereken gelirin bilirkişi aracılığı ile belirleneceği ihtar edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,