Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/3494 K.2023/6796

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı ... İnş. Tic. Ltd. Şti.'de 07.07.2017 tarihinde sıhhi tesisat işçisi olarak asgari ücretle çalıştığını, müvekkilinin davalılara ait Ayçiçek Residence inşaat şantiyesinde 3. kattan asansör boşluğuna düşerek yaralandığından bahisle 500,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; Davacının yaralanmasına neden olan olayda işverenin talimatları doğrultusunda çalışırken ya da işverenin işçi sağlığı ve güvenliği için gerekli önlemleri almamasından dolayı gerçekleşmediği, davacının intihar girişiminde bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; intihara teşebbüs şeklinde gerçekleşen iş kazasının meydana gelmesinde işverenin kusuru bulunmadığı, davacının kazanın meydana gelişinde %100 oranında kusurlu olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, dosya kapsamı, beyan ve dilekçelerinin ilk derece mahkemesince dikkate alınmadan karar verildiğini, 12.07.2019 tarihli bilirkişi kusur raporunun hükme dayanak alınmasının hukuken mümkün olmadığını, rapor tanzim edilirken kazanın gerçekleştiği iş yerinde işçi sağlığı ve iş güvenliğine ilişkin gerekli ve yeterli tüm tedbirlerin alınıp alınmadığına ilişkin hiçbir inceleme ve araştırmanın yapılmadığını, bu tedbirlerin alındığına ilişkin dosyaya herhangi bir belgenin de sunulmadığını istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; 12.07.2019 tarihli bilirkişi kurulu raporunda davacı işçinin %100 kusurlu olduğunun belirlendiği, işçinin temel iş güvenliği eğitimi aldığı, işverenin iş güvenliği kapsamında asansör boşluğuna muhtemel iş kazalarına yere yatar 3 adet demir kaynak yapılarak tedbir aldığı, işçinin intihar etmesinin öngörülebilen bir husus olmadığı, dava konusu zararın işçinin kendi eylemi sonucu ortaya çıktığı, davacının eyleminde işverenin etkili olduğunun ispatlanamadığı, bu nedenle mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık olmadığından bahisle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Bölge Adliye Mahkemesi'nin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararının hangi gerekçeye dayandığının anlaşılamadığını, davacının intihar girişiminde bulunduğu konusunda kabulün somut gerçeği yansıtmadığını, 12.07.2019 tarihli rapor tanzim edilirken davalıların kazanın gerçekleştiği iş yerinde işçi sağlığı ve iş güvenliğine ilişkin gerekli ve yeterli tüm tedbirleri alıp almadığına ilişkin hiçbir inceleme ve araştırma yapılmadığını, dava konusu olayın meydana geldiği asansörün kapısının takılı olmadığını, yalnızca üç demirin kaynatılması suretiyle önlem alındığını,

bu nedenle iş yerinde yeterli ve gerekli önlemlerin alınmadığının sabit olduğunu, ayrıca davacının kaynatılmış demir çubukları kırarak asansör boşluğundan aşağıya atladığı iddia edilmekteyse de bu hususun somut olayın özellikleri ile örtüşmediğini, davacının intihar ettiğini kabul anlamına gelmemekle birlikte kaynatılmak suretiyle monte edilen demir çubukların insan gücü ile kırılmasının mümkün olmadığını, kaynatılan demirlerin hafif derecede kuvvet uygulanması sonucu yerinden kolayca çıkarılabilecek veya kırılabilecek nitelikte olmasının ise gerekli ve yeterli ölçüde önlem alınmadığını açıkça ortaya koyduğunu,

somut olayda davalıların işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler konusunda bilgilendirmediği gibi iş sağlığı ve güvenliği konusunda gerekli eğitimleri vermediğini, alınması gereken tedbirleri almadığını, kusur raporunda bu konuda araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın davalıların kusursuz olduğu sonucuna varılmasının hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, yerel mahkeme tarafından yalnızca davalı tanıklarından ...’in beyanına itibar edilerek,

tanık ...’in hala davalı şirket bünyesinde çalıştığı ve beyanının tarafsızlığı konusunda herhangi bir inceleme ve araştırma yapmaksızın, yine işverenin çalışanlarının periyodik sağlık muayenelerini yaptırıp yaptırmadığı, kaza olayından önce sigortalının bünyesini maddi-manevi zorlayacak bir çalışma yaptırılıp yaptırılmadığı, davalılara ait işyerinin çalışma koşullarının nasıl ve ne şekilde olduğu, işyerinde müvekili gerginlik ve stres içine sokacak bir olayın cereyan edip etmediği, yaşanan bu olayda işyeri koşullarının etkili olup olmadığı,

belirtilen hususlara ilişkin nedensellik bağı ve davalının kendi bünyesinden kaynaklanan nedenlerin ne kadar etkili olduğu hususları araştırılmaksızın ve kusur raporuna karşı itirazları değerlendirilmeksizin davanın reddine karar verilmesinin usule, yasaya ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına açıkça aykırı olduğunu, İntiharı düşünen bir kişinin evinde, bağımsız, kimsenin bulunmadığı bir yerde bu eylemini gerçekleştirmeyip davalılara ait işyerini seçmesi gibi bir durumun hayatın olağan akışına uygun düşmediğini, davalı tanığı ...'in “…hastanede jandarma komutanı davacının ifadesini alıyordu,

dışarıya çıktığında bir şeyler sayıklıyor dedi…” şeklinde beyanda bulunduğunu, bu durumun jandarma komutanı tarafından usulüne aykırı olarak davacının tam olarak kendine gelmeden, şuuru açılmaksızın ifadesine başvurulduğunu, davacının ifadesinin sağlıklı bir şekilde alınmadığını ve işverenin yönlendirmesi ile hareket edildiğini açıkça ortaya koyduğunu, ayrıca davacının kaza günü alınan ifadesindeki imzanın kendisine ait olmadığını, davalı tanığının davacının sayıklar halde ifadesinin alındığını belirtmiş olmasına rağmen ifade tutanağındaki imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunda da hiçbir araştırma yapılmadığını,

bu nedenle davacının kaza ile aynı gün içerisinde, kendine dahi gelmeden alınan ifadesinin hukuka aykırı olduğunu, bu ifadeye istinaden ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2017/9481 sayılı dosyasının davanın reddine gerekçe yapılmasının da hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, yine tanık Abdullan Şahin beyanında; davacının hastanedeki ifadesinde asansör boşluğuna kusacağını, ancak bu esnada düştüğünü beyan ettiğini, ancak bu ifadenin davacının soruşturma dosyasındaki ifade tutanağına;

“ben dün geceden uykusuzum, ben buradan atlasam bana bir şey olmaz dedim ve kendimi bulunduğum inşaatın 3. katının asansör boşluğundan aşağıya attım.” şeklinde geçtiğini, Jandarma Komutanlığı tarafından bahse konu kaza hakkında 07.07.2017 tarihinde mağdur sıfatıyla ifadesine başvurulan davacının her nasılsa görgü tanıklarının ifadelerini teyit edici mahiyette, davalılar lehine beyanda bulunduğunu, ancak davacının kaza nedeniyle psikolojisinde meydan gelen travmalara rağmen olayın görgü tanıklarını teyit eder mahiyette ifade vermesinin veya tutanağa bu şekilde yazılmasının dikkat çekici olduğunu,

bu yönüyle de çelişkili ve usulüne aykırı şekilde alınan ifadelere rağmen yeterince araştırma yapılmaksızın davanın reddine dair yerel mahkeme kararının eksik inceleme ürünü olduğunu ve bozulması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369'uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,