Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/3763 K.2025/306

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece (Kapatılan 21. H.D) Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili; davacının 20.09.2012 tarihinde davalı yanında işe başladığını, ancak iş sözleşmesinin 14.03.2013'de imzalandığını davacının 20.09.2012'den itibaren ... Türk Kültür Merkezinde sekreter olarak göreve başladığını, çalışmasının 14.03.2015 tarihine kadar sürdüğünü bu dönemde işveren tarafından adına prim ödenmediğini, adına sadece öğrenci sağlık primi ödendiğini, bunun dışında sigorta primlerinin ödenmediğini ancak Kurumun başka şubelerinde çalışanlara ait primlerin işverence ödendiğini ileri sürerek, davacının işe başlama tarihinden itibaren ödenmeyen tüm primlerinin ve sosyal güvenlik haklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili; hak düşürücü süre ve zamanaşımı itirazında bulunarak davalı vakfın 5653 sayılı Kanun ile kurulduğunu, faaliyetlerinin tamamına yakınının yurt dışında gerçekleştiğini davacının ilk olarak tavsiye kararı alınana kadar geçici sekreter olarak 14.03.2013 tarihinde istisna akdi kurularak sekreter olarak çalışmaya başladığını, davacının akdin düzenlenmesinden önce de Fransa da oturum ve çalışma iznine sahip olduğunu ve yerel personel olarak istihdam edildiğini Türkiye'de bir çalışması olmadığından yurt içinde sosyal güvenliğinin sağlanamayacağını,

Türkiye Cumhuriyeti ile Fransa Cumhuriyeti arasında imzalanan sosyal güvenlik sözleşmesi gereği davacının Fransız vatandaşları ile aynı şartlarda Fransa Sosyal Güvenlik Mevzuatına tabi olduğunu davacının bu dönemde öğrenci olması nedeni ile 17,5 saatten fazla çalışmasına müsaade edilmediğinden Fransız Sosyal Güvenlik Bürosunada bildirim yapılamadığını, adına sağlık sigorta bedelinin kültür merkezi bütçesinden ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Daire (Kapatılan 21. H.D) kararında özetle; somut olayda, davacının Fransa'da ikametinin hangi tarihten itibaren başladığı, Fransa'da herhangi bir sigortalılığının bulunup bulunmadığı hususlarının her türlü şüpheden uzak bir biçimde ortaya konulması gerekir iken Mahkemece eksik inceleme ve araştırma neticesi kurulan hüküm hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davanın kamu düzenine ilişkin ve kendiliğinden araştırma ilkesine tabi olduğunu gözeterek davacının Fransa'da ikametgah bilgileri ile sigortalılık süresini gösteren hizmet cetvelini ve onaylı örneğini davacıdan ve Kurumdan istemek, gerek görülürse Kurumu aracı kılmak suretiyle Fransa Sigorta Kurumundan istemek, gelen kayıt ve belgeleri Türkiye Cumhuriyeti ile Fransa Cumhuriyeti Arasında Sosyal Güvenlik Konusunda Düzenlenen Sözleşme hükümleri çerçevesinde değerlendirmek suretiyle sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir, denilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir. 2.Fer'i Müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR