Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/5454 K.2023/562

Taraflar arasındaki iş kazasından sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İş bu kararın istinaf edilmesine karşın Mahkemece kanun yolu incelemesi yapılacak birimde yanılmak suretiyle dosya Dairemize gönderilmiş, Dairemizin 16.02.2021 tarih ve 2020/7268 Esas-2021/1711 Karar sayılı ilamıyla kanun yolu incelemesi yapacak olan merciin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu belirtilerek dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusu üzerine özetle; davacı sigortalının 06.11.2018 tarihinde vefat ettiği gözetilerek bu tarihe kadar maddi zarar hesabı yapılması ve bu tarihe kadar sigortalıya yapılan fiili ödemelerin rücuya kabil kısmının tazminat alacağından indirilmesi yönünden İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulması için İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 01.02.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı mirasçıları vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 01.02.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Açıklanan bu sebeplerle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.