Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/6880 K.2022/9618

Dava, 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7. maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanunun 2, 3, 6, 9 ve 10. maddeleridir.

1-Dosya kapsamı incelendiğinde, Dairemizin 19.12.2018 tarihli bozma ilamından sonra dosyaya Kurum tarafından gönderilen davacı hizmet ekstresi ile aylık bağlama kararına göre, Kurum tarafından 01.05.1995 - 31.07.2011, 01.05.2015 - 01.03.2018 arası dönem yönünden uyuşmazlık çıkarılmadan, davacının 01.03.2018 tarihli tahsis talebine istinaden 01.04.2018 tarihinden itibaren 4/b sigortalılık üzerinden bağlanan yaşlılık aylığında bu süreleri de esas alındığının anlaşılması karşısında, Mahkemece davacı isteminin açıklığa kavuşturularak davanın 01.05.1995 sonrası yönünden davanın konusuz kalıp kalmadığı irdelenmelidir.

2-Talebin 01.05.1994 - 01.05.1995 arası dönem yönünden ise; 1994 şeker pancarı ekim sezonundaki ürünün teslimi nedeniyle tevkifatın ilk olarak 13.03.1995 tarihinde 0,764 TL olarak yapılmış olması ve bu tutarın Kuruma banka kanalıyla 19.04.1995 tarihinde ödendiği ve Kurum tarafından bu tevkifatın gözetilmek suretiyle davacının 2926 sayılı sigortalık tescilini 01.05.1995 tarihi itibariyle yapmış olması karşısında,bu dönem yönünden talebin reddi gerekmektedir.

3-Kabule göre de, 01.05.1994 tarihinin davacının 2926 sayılı kanun kapsamındaki sigortalılığına giriş tarih tarihi olarak gösterilmekle yetinilmek suretiyle talep ve dava edilen sigortalılık süresinin hangi tarihe kadar devam ettiğinin gösterilmemiş olması hatalıdır.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.