Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/859 K.2022/4358

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde asıl ve birleşen davaların kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz nedenlerine göre davacı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine.

2- Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nin 177. maddesine 22.07.2020 tarihinde 7251 sayılı Kanun'un 18. maddesi ile eklenen fıkra ile bozmadan sonra da ıslah yapılabilmesinin önü açılmıştır. Buna göre; “Yargıtayın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması hâlinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz.”

Yapılan değişiklik ile kural olarak bozma ilamından sonra ilk derece mahkemesinde tahkikat ile ilgili bir işlem yapılması halinde iş bu tahkikat bitinceye kadar ıslah yapılması mümkün hale getirilirken iş bu kuralın istinası ise yapılacak ıslah ile bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durumun ortadan kaldırılamayacağıdır.

Öte yandan, 506 sayılı Kanun'un 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğu halinde, aynı Kanun'un 26. maddesine ilişkin davalardaki tazmin sorumluluğundaki gibi sosyal yardım zammı da dahil olmak üzere hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri ile yapılan masraf ve ödemeler toplamının tazmin sorumlularının kusurlarının karşılığı miktarla sınırlanması kuralının kıyas yoluyla uygulanması gerektiği, ancak 10. maddenin öngördüğü sorumluluk halinin 26. maddeye oranla farklı ve daha ağır bir sorumluluk halini öngörmüş olması nedeniyle işverenin,

506 sayılı Kanun'un 9 ve 10. maddesi kapsamındaki sorumluluk sınırını oluşturan miktar belirlenirken, iş kazasında işverenin kabul edilmesi gereken %100 oranında kusurundan, BK. 43, 44. maddeleri uyarınca sigortalının müterafik kusurunun %50 sinden az olmayacak şekilde bir hakkaniyet indirim yapılmak suretiyle hesaplama yapılması, Yargıtay’ın konuya ilişkin yerleşik içtihatlarının gereğidir.

Somut olayda, 04.10.2006 tarihli iş kazasında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelir, yapılan tedavi yardımları ve ödenen geçici işgöremezlik ödenekleri nedeniyle oluşan kurum zararının, 506 sayılı yasanın 10 ve 26. maddelerine göre rücuan tahsili istemli eldeki davada; davacı kurum dava dilekçesinde, ölenin sigorta bildiriminin yapılmadığı ve 10. madde uygulanmak suretiyle karar verilmesini talep etmesine ve davasını 06.10.2022 tarihli dilekçeyle ıslah etmesine rağmen, 10 madde uygulanmayıp ıslah dilekçesi de dikkate alınmaksızın, işverenlerin toplam %70 kusur oranına göre karar verilmiş olması isabetsizdir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1.Davacı kurum tarafından davalılar aleyhine açılan rücuan tazminat davasının, yapılan yargılaması sonunda davanın kısmen kabulüne dair karar davacı kurum vekili tarafından gerekçeli kararın 02.08.2021 tarihinde tebliği üzerine 03.09.2021 tarihinde temyiz edilmiştir.

2.Çoğunluk görüşü ile tebliğin adli tatil içinde yapıldığı, adli tatilde süre işlemeyeceği gerekçesi ile temyizin süresinde olduğu kabul edilerek davalı temyizi esastan incelenmiş ve kararın 506 sayılı kanunun 10. Maddesi kapsamında sorumluluğun belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3.25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren İş Mahkemeleri Kanunu, işçi ve işveren ilişkilerinden kaynaklanan uyuşmazlıklar yanında kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda görev, yetki, kanun yolu hükümlerine yer vermiştir. Aynı kanunun 7/5 maddesi uyarınca “Kanun yoluna başvurulan kararlar bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay’ca ivedilikle incelenir”.

4.Diğer taraftan 6100 sayılı HMK.’un 103/1.h maddesinde açıkça “kanunlarda ivedi olduğu belirtilen işlerin” adli tatilde görüleceği kurala bağlanmıştır.

5.Anılan hükümler uyarınca İş (Sosyal güvenlik) Mahkemelerinde görülen davalar ivedilikle kanun yoluna tabidir ve adli tatilde görülecektir.

6.Sonuç itibari ile davalı vekilinin karar tebliğine göre 6100 sayılı HMK.’un 361 ve 7035 sayılı kanunla değiştirilen geçici 1. maddeleri uyarınca iki haftalık temyiz süresi geçmiştir. Temyiz isteminin süre yönünden reddi gerektiği düşüncesinde olduğumdan, çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamıştır.