Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/8948 K.2023/631

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 05.04.2016

İLK DERECE MAHKEMESİ

... 2. İş Mahkemesi

SAYISI

2016/161 E., 2018/761 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin eşi ... 'ın davalıya ait işyerinde iş kazası geçirdiği tarihe kadar yaklaşık olarak 15-16 yıl çalıştığını, 17.04.2006 tarihinde eşinin bilinmeyen bir nedenle iş yerinde vefat ettiğini, olayın SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından iş kazası olarak tespit edildiğini, müvekkiline 5510 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi uyarınca gelir bağlandığını, müvekkiline bağlanan gelirin 9 yıl sonra bağlandığını, müvekkilinin hayatını ikame ettirmesi için yeterli miktarda olmadığının açık olduğunu, zira müvekkilinin ev hanımı ve tüm ihtiyaçları söz konusu iş kazasına kadar eşi tarafından karşılandığını,

meydana gelen iş kazasında müvekkilinin eşinin herhangi bir kusururunun bulunmadığını, söz konusu iş kazasının davalı işveren tarafından gerekli iş güvenliğinin alınmamasından kaynaklandığını, müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile davacı tarafından açılan iş bu davanın reddinin gerektiğini, davacının eşi ... 'ın ölümünün iş kazası olmadığını, davacının eşinin mesai saati başlamadan iş yerine geldiğini ve işe başlamadan önce bilinmeyen sebeple rahatsızlanıp hastaneye kaldırıldığını, davacının iddia ettiği üzere tazminat hukuku anlamında herhangi bir kaza olmadığını, davacının eşinin o gün için gerek iş arkadaşlarıyla gerekse de orada bulunun şeflerle herhangi bir münakaşa veya kavgaya karışmadığını, davacının eşinin geçirdiği fenalığa sebep olarak herhangi bir dış etken olmadığını,

davacının talep ettiği manevi tazminat miktarının kabul görmesi halinde, bu tazminatın davacı tarafından duyulan acı ve elemin giderilmesi amacını aşacağını ve davacı lehine aşırı bir zenginleşmeye neden olacağını belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesi ile 6098 sayılı TBK'nın 55 inci maddesi ve yargı içtihatlarına göre destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlarda SGK tarafından yapılan ödemelerden rücu edilemeyecek miktarın, gerçek zarardan mahsup edilemeyeceği hesaplanan tazminattan hakkaniyet indirimi de yapılamayacağını, 15.10.2018 tarihli bilirkişi raporunun bu yönüyle kanuna aykırı olduğunu, manevi tazminatın reddine ilişkin mahkemenin gerekçesinin hukuki olmadığını, zamanaşımının 10 yıl olduğunu, davanın geç açılmasının hak sahiplerinin olaydan derin acı ve elem duymadıklarının kanıtı olarak ya da sebepsiz zenginleşme amacı olarak değerlendirilemeyeceğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde görülerek davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

C.A. Davacı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde 1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3. Sonuç olarak reddedilen 50.000 TL lik manevi tazminatın Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davacı vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

C.B. Davacı vekilinin, reddedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasına dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51, 53, 55, 56 ve 417 nci maddeleri, 5510 sayılı Kanunun 13 ve 16 ncı maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 ncü maddesi

3. Değerlendirme 1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesince Kurum tarafından davacıya 265.395,13 TL gelir bağlanması ve aktüerya bilirkişisinden alınan raporda davacının Kurum tarafından karşılanmayan maddi zararının bulunmadığının belirtilmesi sonuucu maddi tazminat yönünden davanın reddine karar verildiği ne var ki hükmün eksik incelemeye dayalı olduğu anlaşılmıştır.

2.İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda hesaplanan gerçek zarar miktarından, Kurum tarafından bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin işverenin kusur oranı karşılığı düşülerek elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, Kurum tarafından bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin gerçek zarar miktarından yüksek olduğundan bahisle maddi tazminat isteminin reddine dair karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davacı vekilinin reddedilen manevi tazminata ilişkin temyiz isteminin miktardan reddine,

2.Davacı vekilinin reddedilen maddi tazminata ilişkin istemi yönünden, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...