Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/9732 K.2022/11701

Dava, iş kazasına dayalı sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile sürekli iş göremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir Mahkemece, (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun "Sağlık raporlarının usul ve esaslarının belirlenmesi" başlıklı 95’inci maddesinde çalışma gücü kaybı ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücünün belirlenmesinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ...

Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumundan alınacak rapora göre karar verilmeli. Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporla, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacı tarafından iş kazası nedeniyle maddi-manevi tazminat istemli açılan Samsun 1. İş Mahkemesinin 2009/180 Es. sayılı dava dosyasında, Kurum Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığının 30.07.2010 tarih ve 19220 sayılı raporu ile davacının meslekte çalışma gücü kaybı oranının %3, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 20.11.2013 tarih ve 12642 karar sayılı mütalaasında %15,2, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 26.02.2015 tarih ve 332 karar sayılı mütalaasında ise %15,2 olarak tespit edildiği,

Kurumun dava dosyasına gönderdiği 14.03.2016 tarihli ve 4104140 sayılı yazısında, Adli Tıp tarafından düzenlenen raporların kurum mevzuatı gereğince geçerliliğinin bulunmadığı, iş göremezlik geliri bağlanmaksızın peşin değer tespiti yapılamadığının bildirildiği, mahkemece davacı vekiline maluliyet tespiti davası açmak için verilen süre üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında Kurumun işbu dava dosyasına gönderdiği 03/08/2016 tarihli yazısında, davacının 28/02/2008 tarihinde iş kazası geçirmesi sonucu meslekte çalışma gücü kaybı oranının %3 olarak tespit edildiğinin bildirildiği, sigortalı vekilinin 02/01/2017 tarihli dilekçesiyle meslekte çalışma gücü kaybı oranına itiraz etmesi üzerine dosyanın ...

Kuruluna gönderildiği, ...’nun 06/06/2017 tarihli ve 45/7826 sayılı kararında meslekte çalışma gücü kaybı oranının 29.03.2017 tarihinde artma kaydıyla %18,2 olarak tespit edildiği, yargılama aşamasında davacıya %18,2 oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, mahkemece 06/06/2017 tarihli ... raporu dikkate alınmak suretiyle, davalı Kurum ve diğer davalılar yönünden dava konusuz kaldığından bahisle esasa ilişkin hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Bazı hallerde dava devam ederken, dava açılmasından sonra meydana gelen bir nedenle dava konusu ortadan kalkabilir. Davanın konusuz kalması halinde, artık dava hakkında yargılama yapılmasına ve hüküm verilmesine gerek kalmaz. Başka bir deyişle, her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararı kalmamış demektir. Bu halde, mahkemece, davanın konusunun kalmaması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, her ne kadar ...’nun 06/06/2017 tarihli kararı esas alınmak suretiyle davacı sigortalıya %18,2 iş göremezlik oranı üzerinden gelir bağlanmış ise de, söz konusu kararın sadece Kurum yönünden bağlayıcı olduğu, işveren yönünden bağlayıcılığının bulunmadığı, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 26.02.2015 karar tarihi itibariyle henüz ...’dan alınan bir karar bulunmadığı gözetildiğinde, davanın davalı işveren açısından konusuz kalmadığı belirgin olup, mahkemece yapılması gereken iş;

...’nun 06/06/2017 tarihli davacının sürekli iş göremezlik oranının %18,2 olduğuna dair kararı ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 20.11.2013 tarihli ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 26.02.2015 tarihli kararlarında sürekli iş göremezlik oranının %15,2 olduğuna ilişkin yapılan belirleme karşısında, raporlar arasındaki çelişkileri giderici şekilde Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan rapor alınıp, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.