Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10071 K.2023/12021

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 05.10.2013-25.03.2016 tarihleri arasında davalıya ait ... Ticaret adlı kömür deposunda, nisan-mayıs-haziran ayları dışında 9 ay günlük 50 TL yevmiye ile hamal olarak çalışmasına rağmen sadece 05.10.2013-03.11.2013 dönemi için bildirim yapıldığını belirterek 03.11.2013-25.03.2016 tarihleri arasında nisan-mayıs-haziran ayları dışında 9 ay hizmetinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, kömür satışının sezonluk iş olduğunu, davacının kısa bir süre parça başı hamallık yaptığını, çalışmasının Kuruma bildirildiğini, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/5272 Hz sayılı dosyasında davacıyı ve tanıkları şantaj ve tehdit suçundan şikayet ettiklerini, aralarında husumet bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, davanın yöntemince ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının talebinin 03.11.2013-25.03.2016 tarihleri arasında nisan-mayıs-haziran ayları dışında kalan 9 ay üzerinden davalı nezdinde çalıştığının tespitine ilişkin olduğu,

dinlenen tanık beyanlarından davacının davalıya ait işyerinde hamal olarak 04.11.2013-01.09.2015 tarihleri arasında yılın nisan-mayıs ve haziran ayları hariç davalının işçisi olarak kesintisiz olarak çalıştığı kanaatine varılmış, 27.02.2016-25.03.2016 tarihleri arasındaki çalışma iddiası davacı tarafça ispatlanamamakla birlikte 05.03.2015-20.07.2015, 02.09.2015-26.02.2016 tarihleri arasındaki talep dönemi bakımdan ise bu tarihler arasında davacının sigortalılık bildirimi mevcut olduğundan tespitinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmakla rettine karar vermek gerektiğinden;

davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait iş yerinde, 04.11.2013-31.12.2013 tarihleri arasında günlüğü 43.24 TL den 57 gün, 01.01.2014-30.06.2014 tarihleri arasında günlüğü 45,36 TL'den 90 gün, 01.07.2014-31.12.2014 tarihleri arasında günlüğü 48,00 TL'den 180 gün 01.01.2015-04.03.2015 tarihleri arasında günlüğü 50,86 TL'den 64 gün, 21.07.2015-01.09.2015 tarihleri arasında günlüğü 53,91 TL'den 41 gün süreyle hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine, davacının ispatlanamayan 27.02.2016-25.03.2016 dönemine ilişkin talepleri ile sigortalı göründüğünden tespitinde hukuki yarar bulunmayan 05.03.2015-20.07.2015,

02.09.2015-26.02.2016 dönemlerine ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarıyla davacının sürekli çalışması olduğunun doğrulanmadığını, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın yöntemince ispatlanmadığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Edirne 1. İş Mahkemesi'nin 17.03.2022 tarihli, 2021/208 Esas-2022/108 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 03.11.2013-25.03.2016 tarihleri arasında nisan-mayıs-haziran ayları dışında 9 ay hizmetinin tespitini talep etmiştir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin 9 uncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,