Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10145 K.2023/10471

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı bünyesinde nakliye elamanı olarak sigortalı çalışan ...'ın 15.12.2014 tarihinde davacı şirkete ait ... plakalı araç sürücüsü...’ın kullandığı araç ile Çatalca istikametinde seyir halindeyken, dava dışı Kartaş İnşaat A.Ş.’ye ait 34 VS 4493 plakalı araç sürücüsünün davacıya ait araca çarpması sonucunda, davacıya ait araçta bulunan sigortalı ...'ın yaralandığını, kaza sonrasında davalı Kurum tarafından yapılan tahkikat ile sigortalının il sağlık kurulunca ilk olarak %38,58 oranında, davacının itirazı üzerine ise Yüksek Sağlık Kurulunca %30 oranında iş göremezlik raporu düzenlendiğini,

söz konusu rapor ve tespitten sigortalı tarafından davacı aleyhine ... 25. İş Mahkemesinin 2016/310 E. sayılı dosyasından açılan iş kazasından kaynaklı tazminat istemli dava ile haberdar olduklarını, kaza neticesinde davalı kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranının fahiş ve hatalı olduğunu beyanla, sigortalı ...’ın iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; davalının 15.12.2014 tarihinde davacı şirkete ait sürücü...'ın kullandığı ... plakalı araçta seyir halindeyken kaza geçirerek yaralandığını, kaza neticesinde davalının maluliyet oranının %38,58 olarak tespit edildiğini ancak davacının itirazı neticesinde Yüksek Sağlık Kurulunun maluliyet oranını %30,34 olarak belirlediğini, davalı tarafından ...

25.İş Mahkemesinde iş kazasından kaynaklanan tazminat istemiyle açılan 2016/310 E. sayılı dava dosyasının 16.05.2019 tarihli oturumunun 1 no.lu ara kararı ile davacı vekiline maluliyete itirazları konusunda gerekli müracaatları yapması için 1 aylık süre verildiğini, davalı tarafından huzurdaki dava ikame edilmişse de dava dilekçesinde yer alan iddiaların kabul edilebilirliğinin olmadığını, davalının maluliyetinin kalıcı olduğunu, ne kaza ne de dava tarihinden beri herhangi bir iyileşme göstermediğini, maluliyet oranınının Yüksek Sağlık Kurulunca belirlendiğini ve Kurul raporunun maddi olaya uygun olduğunu,

beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davalı ...'ın geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde Kurum kararı ile %38,58 oranında maluliyetine karar verildiği, bu karara karşı işveren olan davacı tarafından itiraz edilerek Yüksek Sağlık Kurulunca %30 oranında iş göremezlik raporu düzenlendiği, bu maluliyet oranına da itiraz etmek üzere mahkememize dava açmış olduğu, Mahkememizce aldırılan, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 22.05.2020 tarih ve 7264 karar sayılı raporu ile kazalı davalı ...'ın maluliyetinin %15, Adli Tıp 2. Üst Kurulu'nun 25.02.2021 tarih ve 272 sayılı kararına göre de;

kazalının 05/12/2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı maluliyeti 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında E cetveline göre %15 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına karar verildiği görülerek, her nekadar davacı vekili bu raporlara itiraz etmiş olsa da, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp 2. Üst Kurulu tarafından verilmiş olan kararın kesin olması sebebiyle davanın kabulüne, davalı ...'ın E-cetveline göre %15 (onbeş) oranında meslekte kazanma gücünün tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; 08.03.2021 tarihli Adli Tıp İkinci Üst Kurulu Raporu'nun sonuç kısmında, "12.02.2020 tarihi öncesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Kararının uygun olduğu," yönünde kanaat getirilmiş olup rapordan anlaşılacağı üzere müvekkili Kurum tarafından yapılan maluliyet oranının tespiti yapıldığı tarihteki somut gerçekliğe ve hukuka uygun nitelikte olduğunu, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında.

Adli Tıp Kurumu Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun raporu doğrultusunda; ...’ın 05.12.2014 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı, muayene tarihi olan 12.02.2020 tarihi itibariyle E cetveline (yaşına) göre %15(onbeş) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, 12.02.2020 tarihi öncesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Kararının uygun olduğuna karar verilmesi gerekirken hükmün eksik yazıldığı, ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 355 maddesi ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ...

19. İş Mahkemesinin 09/06/2021 tarihli, 2019/192 Esas - 2021/188 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, sigortalı ...'ın muayene tarihi olan 12.02.2020 tarihi itibariyle E cetveline (yaşına) göre %15 (onbeş) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine, 12.02.2020 tarihi öncesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Kararının uygun olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 15.12.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 ,19, 95 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,