Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10240 K.2023/10470

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 30.06.2014 tarihinde davalı ...'ya ait İba Ticaret isimli iş yerinde çalıştığı sırada Viktorria Matma isimli Serigrafi makinesinin elini kapması sonucunda sağ el baş parmağının koptuğunu, sağ el parmağının kırılarak işlevini yitirdiğini, müvekkilin işvereni aleyhine açmış oldukları Kayseri 4. İş Mahkemesinin 2017/16 Esas sayılı dosyasının yargılaması sırasında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunun 08.07.2019/11838 Karar numaralı raporu ve Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 09.07.2020/1265 karar numaralı raporu ile müvekkilinin maluliyet oranının %29,2 olduğunun tespit edildiğini,

müvekkilinin maluliyet oranının yeniden değerlendirilmesi talebinin davalı SGK Başkanlığının 30.03.2021 tarih E-75162903-205.99-22974195 sayılı yazısı ile haksız ve hukuka aykırı olacak şekilde reddettiğini, bu nedenle iş bu davayı açtıklarını, müvekkilinin maluliyet oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının 30.06.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı müvekkil Kurumun 16.04.2018 tarih 30/6557 sayılı kararda her hangi bir değişikliğe gerek görülmediğini, Kurumun 12.10.2020 tarihli 2020/14038 sayılı karar ile davacının iş kazasına bağlı maluliyet oranının, Çalışma Gücü Kaybı ve... Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde %5,1 olduğuna ve başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, söz konusu rapor kapsamında davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum tarafından gerekli tespitlerin yapılarak maluliyet oranının belirlendiğini, fiziken muayene yapılmayan bir hastanın durumu hakkında ATK tarafından teşhis edilen maluliyeti ve raporları kabul etmenin mümkün olmadığını, bu oranı kabul etmenin hasta hakkındaki binevi farazi olarak karar verilmiş demek olduğunu bunun hakkaniyete de aykırılık teşkil edeceğini, davacının 30.06.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı olarak 30/6557K sayılı ve 16.04.2018 tarihli raporunda kazazedenin maluliyet oranının %5,1 olarak tespit edildiğini bu sebep ile haksız, yersiz ve hakkaniyete aykırı davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında.

Kayseri 4. İş Mahkemesinin 2017/16 Esas sayılı dosyasından celp edilen Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'nun 09/07/2020 tarih 32984685/101.01.01/2019/129398-3222 sayı ve 1265 karar numaralı raporu ile davacı ...'ın 30/06/2014 tarihinde maruz kaldığı iş kazasında, Balthazard formülüne göre %35,83, E cetveline göre %29,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin tespit edildiği, mahkememizde açılan sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasında yeniden Yüksek Sağlık Kurulu, Adli 3. İhtisas Kurulu ve akabinde Adli Tıp 2. Üst Kurulu'ndan yeniden rapor alınmasının usul ekonomisine aykırı olduğu,

Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu raporu sürekli iş göremezlik oranının tespiti bakımından nihai rapor olduğundan, davanın kabulüne, davalı Kurumun 30/3/2021 tarih E-751629303-205.99-22974195 sayılı işleminin iptaline, davacının 30/6/2014 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik oranının E cetveline göre %29,2 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, davacının 30.06.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı olarak Yüksek Sağlık Kurulunun 30/6557 K. sayılı ve 16.04.2018 tarihli raporunda kazazedenin maluliyet oranı %5,1 (beşvirgülbir) olarak tespit edilmiştir.Kurumun 27.04.2015 tarihli raporunda da davacının sağ el 1. parmağında pulpa defekti yaşandığı ve yine maluliyet oranının %5,1 (beşvirgülbir) olduğu kararlaştırılmıştır. Aksine bir rapor dava dosyasında olmadığından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davacı işçinin geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde yüzde 5.1 oranında malul kaldığını bu durumun kurumun sağlık kurulu raporu ve Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile ortaya çıktığını buna karşın mahkeme tarafından alınmış bir iş göremezlik raporunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında.

Kayseri 4. İş Mahkemesinin 2017/16 Esas sayılı tazminat davasının yargılamasında davacının iş göremezliğinin tespiti için YSK raporuna karşı dava dosyasının Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesine gönderildiği, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi tarafından 08.07.2019 tarihinde tanzim edilen heyet raporunda davacının iş göremezlik oranının yüzde 29.2 olarak tespit edildiği, ardından yapılan itiraz üzerine tazminat dosyasının Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kuruluna gönderildiği, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu tarafından 09.07.2020 tarihli raporla davacının iş göremezlik oranının yüzde 29,2 olduğu teyit edilmiştir.

Böylelikle davacının geçirmiş olduğu iş kazası sebebiyle maruz kaldığı iş göremezlik kesin olarak tespit edilmiş olmaktadır. Ayrıca davacının geçirmiş olduğu kaza nedeniyle vücudunda oluşan iş göremezliğe dair Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun tespiti bağlayıcıdır.

O halde mahkemenin kurum işlemini iptal ederek davacının iş göremezliğinin oranını belirlemesinde bir isabetsizlik olmadığı belirtilerek davalılar vekillerinin istinaf taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri Davalılar vekilleri istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 30.06.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,