Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/10942 K.2023/10733

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranı tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafın Mahkememizin 2018/343 E. sayılı dosyası ile müvekkili şirket aleyhine tazminat davası açtığını, dosyada maluliyet oranının SGK tarafından %14 olarak tespit edildiğini, itirazlar doğrultusunda YSK'nın düzenlemiş olduğu raporda maluliyet oranının %13 olduğuna kanaat getirildiğini, sunulan iki rapor arasında çelişki bulunduğunu, dosyaya sunulan YSK'nın raporunda maluliyet oranının çok yüksek olduğunu, ayrıca müvekkili şirketin iş sağlığı ve güvenliği açısından gerekli tüm tedbiri alması nedeni ile yaşanan olayda kusuru bulunmadığını,

raporlara karşı itirazları doğrultusunda Mahkemece maluliyet oranının tespitine yönelik dava açılması için süre verildiğini, bu nedenlerle 2018/343 E. sayılı dosyasındaki tazminat davasına yönelik maluliyet oranının tespit edilmesini, iş göremezlik oranının tespiti için ATK'dan rapor alınmasına karar verilmesini talep etmiştir. istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; olayın iş kazası olup olmadığı ve maluliyet oranın tespiti yasa ve yönetmeliklerle münhasıran Kuruma ait olduğunu, tüm bu nedenlerle yersiz ve mesnetsiz açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kaza sonucu bir parmağı kopan müvekkilinin kaza sonrasında ameliyat olduğunu ve gerekli tedavileri görmüş ise de İzmir Özel Emot Hastanesinin 6 Mart 2018 tarihli raporu uyarınca kazaya uğrayan elindeki kavrama ve çimdik gücünün hemen hemen yarı oranında azaldığının tespit edildiğini, yine 28.05.2018 tarihli Uşak Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu raporuna göre de bir parmağının ampute olduğu (koptuğu), diğer üç parmağında 30 derece, elde ise 20 derece fonksiyon kaybı olduğunun tespit edildiğini,

her ne kadar ikame edilmiş olan Uşak 1. İş Mahkemesinin 2018/343 E sayılı dosyası arasında bulunan SGK ve YSK tarafından tanzim edilen maluliyet raporlarına karşı itiraz edilerek bu raporlardaki oranların müvekkilinin maluliyetine nazaran düşük olduğu ileri sürülmüş ise de müvekkilinin uğradığı iş kazası nedeni ile çalışamaması,

her geçen gün mağduriyetinin artması nedenleri ile ATK' dan rapor alınması talebinde bulunulmadığını, müvekkilinin kaza sonucu bir parmağını kaybetmiş olmakla SGK ve YSK tarafından tanzim edilen raporların aksine müvekkilinin 21 senedir başka bir makine ve işte çalışmadığı ve başka bir meslek ve iş bilmediği dikkate alındığında iş gücü kaybının çok yüksek olduğunu, tüm bu nedenlerle davanın reddi ile davanın açılmasına sebebiyet vermeyen ve sataşma yaratmayan müvekkili aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmeksizin yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı tarafa tahmil edilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'nın 06.09.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının 07.03.2018 tarihinden itibaren %22,2 olduğunun tespitiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı ve davalı Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf başvurusunda; YSK tarafından %13 olarak tespit edilen sürekli iş göremezlik oranının Adli Tıp Kurumu tarafından %22,2 olarak tespit edilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini, ileri sürmüştür.

2.Davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda; Adli Tıp Kurumu'nun maluliyet oranı değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, sigortalının son durumuna göre karar verildiğini, hastalığın ilerleme durumuna göre Kurumdan yeniden talepte bulunulması halinde değerlendirmenin Kurum tarafından yapılabileceğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini, ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının istem sonucundan daha fazlasını kapsayacak şekilde tespit hükmü kurulması ve diğer taraftan davanın reddine karar verilmesi, HMK'nun 26 ncı maddesinde düzenlenen talep sonucuna bağlılık ilkesine ve HMK 'nın 297 nci maddesinde düzenlenen hüküm sonucunda tereddüt ve şüphe oluşturulmaması hükümlerine aykırı olduğundan, İlk Derece Mahkemesinin kararının isabetsiz olduğu, ancak bu hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği dikkate alınarak; HMK 353/1-b.2 maddesi uyarınca belirlenen aykırılık düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın kaldırılmasına ve davanın reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri temyiz dilekçesinde; usul ve kanuna uygun olmayan kararın kaldırılması gerektiğini belirtmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalıların temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,