Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/11074 K.2023/12749

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

1.Davacı vekili, 01.03.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davacının düşmesine kendi kusurlu davranışlarının neden olduğunu, davacının düşme anının işyeri kamerası ile görüntülendiğini, yük taşıma asansörü olarak kurulan asansöre davacının binmeye çalıştığını, davacının asansöre arka arka yürüyerek binmeye çalıştığını, adım attığı yeri görmeden elinde yük taşıma arabası ile asansöre arka arka binen davacının bu davranışının normal olmadığını, yük taşıma platformunun çalışma kabininin üzerinde "yük nakli içindir insan binemez" uyarısı yazılı levha bulunduğunu, bu uyarı yazısına rağmen davacının binmeye çalıştığını,

davacının raporlu olduğu süre içinde toplam 19.855,11-TL banka hesabına ödendiğini, davacının ücretinin yanında yol parası, gıda yardımı, 3 aylık ve aylık primleri, giyim parası, bayram harçlığı düzenli olarak bordrosunda gösterilerek ödendiğini, ayrıca SGK tarafından rapor başlangıç tarihi 01.03.2014 ila rapor bitiş tarihi olan 18.09.2014 tarihleri arası için toplam 9.282,00-TL de iş göremezlik parası ödendiğini, davacı iyileştikten sonra davalı müvekkili şirkette halen çalışmaya devam ettiğini, davacının mesleğini yapması için hiçbir işgücü kaybı olmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazasının meydana geldiği...

Mağazasındaki yük asansörü kurulumu 23.05.2012 tarihinde müvekkili şirket tarafından gerçekleştirildiğini, bu tarihten itibaren aylık rutin bakımlarının taraflarınca yapıldığını, asansörün bakım ve onarımıyla ilgili objektif ve subjektif sorumlulukların en iyi şekilde yerine getirildiğini, davacının başına gelen üzücü ve elim kazada müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını, müvekkili şirket ile diğer davalı ... arasında alt-üst işveren ilişkisi olmadığını, iki şirket arasında eser sözleşmesi mahiyetinde hizmet alımı yapıldığını,

aradaki eser sözleşmesine dayanarak kazada kusuru olmayan müvekkilinden iş kazası nedeniyle maddi manevi tazminat talep edilemeyeceğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince "Davanın kısmen kabul kısmen reddine, 1- 168.902,96-TL maddi tazminatın olay tarihi olan 01/03/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 2- 30.000-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01/03/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; manevi tazminatın yüksek hükmedildiğini, davacının raporlu olduğu Mart - Ekim 2014 tarihleri arasında çalışmadığı dönemde ödeme yapıldığını, bir kısım ödemenin düşülmeksizin karar verildiğini, davalı müvekkilinin 3.kişi olmayıp işveren olduğunu, PSD ödemesi indiriminin mahsubunda hata yapıldığını, kusur oranını kabul etmediklerini, mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... Şirketi vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur oranını kabul etmediklerini, aylık brüt ücretin hatalı belirlendiğini, geçici iş göremezlik döneminde yapılan ödemelerin sürekli iş göremezlik ödemelerinden mahsubunun mümkün olmadığı ve ifa aşamasını taşımayan ödemeler şeklindeki değerlendirmeyle tazminat miktarından indirilemeyeceği yönündeki mahkeme kabulünün dosya münderecatına uygun olmadığını, manevinin fazla olduğunu, mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince, "Davacının davalı ...Ş'nin...center isimli işyerinde işçi/kasap olarak çalışırken 01/03/2014 tarihinde et taşıma aracına et yükleyip birinci kattan zemin kata yük asansörüyle indirdiği, kendisinin merdivenle inip etleri boşalttığı, boş et arabasını tekrar birinci kata çıkarmak için geri geri çekerek asansörün önüne getirdiği, kapıyı açıp arkaya doğru adım attığında asansör kabini katta bulunmadığından birinci kata düşmesiyle, üzerine de et taşıma arabasının düştüğü, bu suretle meydana gelen iş kazasında %10,3 oranında sürekli maluliyetinin oluştuğu, olay nedeniyle ...

26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/892 esas sayılı dosyasında... A.Ş. Sorumlusu ..., Beta ... Ltd. Şti. Sorumlusu ...'un sanık olarak yargılandıkları, mahkumiyet hükmü kurulduğu, HAGB uygulandığı, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, olayın meydana gelmesinde... A.Ş.'nin %30, Beta ... Ltd.

Şti'.nin %50, davacı işçinin %20 kusurlu olduğuna ilişkin heyet kusur raporunun maddi olgular, olay ve sigortalıya ilişkin veriler ile iş güvenliği mevzuatına ve dosya kapsamına uygun olduğu değerlendirilmiştir.

Davalı tarafça yapılan ödemelerin davacının çalışması karşılığı yapılan aylık ödemeler olduğu, ifa amacını taşımayan ödemeler olduğu değerlendirilerek ödemelerden mahsup edilmemesine ilişkin uygulama isabetli bulunmuştur. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun esas alınmak suretiyle bakiye ömrün belirlenmesi yerindedir. Olay tarihi, davacının yaşı, maluliyet oranı, kusur durumu ve tüm dosya kapsamına göre hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı isabetlidir." gerekçesiyle istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesine ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... Şirketi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesine ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

C.A.Davalılar vekillerinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde 1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3. Sonuç olarak kabul edilen manevi tazminatın Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalılar vekillerinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

C.B. Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri ile 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 ve 16 ncı maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 ncü maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve temyiz kapsamına göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davalılar vekillerinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Maddi tazminata yönelik istem yönünden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgililerden alınmasına,