Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/1166 K.2024/5758

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir .

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl davada vermiş olduğu dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işveren nezdinde çalışmaktayken 21.12.2012 tarihinde uğradığı iş kazası sonucunda yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde önleyici bir tertibat kurmayan, iş güvenliği önlemlerini almayan ve denetlemeyen davalı işverenin kusurlu olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 130.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen davada vermiş olduğu dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 21.12.2012 tarihinde uğradığı iş kazası nedeniyle bir ömür çekeceği elem ve ıstırap karşılığı 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafın cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, davanın davaya konu iş kazası nedeniyle % 23,2 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği, davacının %30, davalı işverenin %70 kusurlu olduğu kabulünden hareketle; "1- Asıl dava olan, davacının maddi tazminat talebi yönünden; Davanın kabulü ile, taleple bağlı kalınarak 130.000,00 TL maddi tazminatın 21.10.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Birleşen Çankırı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/338 E. 2019/514 K. yönünden; Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 37.000,00 TL' nin kaza tarihi olan 21.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili ileri sürdüğü istinaf sebeplerinde özetle; Mahkemece karar verildiği aşamada 2022 yılı yeni asgari ücretin belirlendiğini ve asgari ücrette %50'ye yakın bir artış yapıldığını, bilinen son dönem ücreti değişmesi sebebiyle ve asgari geçim indirimi uygulamasının kalkması, gelir vergisi kesintisinin kalması gibi hesap yöntemini değiştiren hususların olması sebebiyle yeniden hesap raporu alınması gerektiğini, ayrıca hükmedilen manevi tazminat miktarının da zararı karşılamaktan çok uzak olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ileri sürdüğü istinaf sebeplerinde özetle; davacının talep ettiği manevi tazminat miktarının yüksek olduğunu, diğer taraftan ıslah talebinin yürürlüğünden önce yapılan 130.000,00 TL ödemenin esas alacaktan mahsubu ve yargılama masrafları ile vekalet ücreti hesaplarının buna göre yapılması gerektiğini, ıslah dilekçesi taraflarına ulaşmadan önce yapılan ödemenin faize mahsup edilmesinin hatalı olduğunu, kaldı ki 13.000,00 TL mertebesinde kira, mutfak gideri, yakın, fatura gibi kalemlerde ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemelerin maddi tazminat hesabından mahsubu gerektiğini,

yapılan ödemelerin maddi tazminattan mahsubu kabul edilmemesine rağmen manevi tazminat miktarı belirlenirken değerlendirilmesinin isabetsiz olduğunu, diğer taraftan bilirkişi raporlarında hesap ve değerlendirme hataları bulunduğunu iddia ederek, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi

3. Değerlendirme A) Davacı vekilinin maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden; 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

B) Davacı vekilinin manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden; Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacı vekilince birleşen dava dosyasında sunduğu dava dilekçesinde 50.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu İlk Derece Mahkemesi kararında davacı lehine 37.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda anılan kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verdiği gözetildiğinde, reddine karar verilen tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz itirazının miktardan reddine karar verilmiştir.