Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/12218 K.2023/12981

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edildiği; ancak, temyiz kaydının yapılmasına rağmen davacı tarafından harçların eksik yatırıldığı belirlenmiştir.

Somut dosyada, kararın davacı tarafından 20.03.2023 tarihinde temyiz edildiği, 21.03.2023 tarihli muhtıra ile temyiz harç ve giderlerinin yatırılmasının istenildiği, davacı tarafından istinaf karar harç ve istinaf yoluna başvurma harcı denilerek 08.05.2023 tarihinde eksik harcın yatırıldığı, dosyanın incelenmek üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği ancak dosyanın temyiz incelemesine tabi olması nedeniyle mahkemesine geri gönderildiği görülmektedir.

Diğer yandan Mahkemece geri gönderme kararının taraflara tebliğ edildiği, davacı tarafından 14.06.2013 tarihinde 2. kez temyiz dilekçesi verildiği, 14.06.2023 tarihli muhtıra ile temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmasının istenildiği, verilen süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmadığından 14.07.2023 tarihli ek karar ile davacının temyiz talebinin reddine karar verildiği, temyizin reddi kararının süresinde 21.07.2023 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece söz konusu karar istinaf yasa yolu açık olarak verilmiş ve davacı tarafından istinaf edilerek istinaf harç ve giderleri yatırılmış ise de daha önce temyiz incelemesinden geçen dosyada gerekçeli kararın temyiz yasa yoluna tabi olduğu açıktır. Davacının 20.03.2023 tarihli istinaf dilekçesinin temyiz dilekçesi olduğu kabul edilerek, yatırılan istinaf harç ve giderleri mahsup edilmek suretiyle bakiye miktarın istenilmesi gerekirken temyiz harç ve giderlerinin tamamının istenilmesi ve yatırılmaması üzerine temyiz talebinin reddine karar verilmesi yerinde değildir.

Bu nedenle, Mahkemenin davacının temyiz talebinin reddine ilişkin 14.07.2023 tarihli ek kararının kaldırılması, eksik temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması yönünde davacı tarafa muhtıra gönderilmesi gerekmektedir.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Mahkemece, Davacı tarafından 08.05.2023 tarihinde yatırılan istinaf harç ve giderleri mahsup edilerek bakiye kalan temyiz harç ve gider miktarı tespit edilerek eksik temyiz harcının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.