Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/12348 K.2024/3544

Taraflar arasındaki rucüan tazminat istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum vekili ile davalılar ..., ... ve ... End. Tasarım İm. San. Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.11.2016 tarihli, 2015/9310 Esas ve 2016/14203 Karar sayılı kararıyla kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.06.2023 tarihli, 2022/14586 Esas ve 2023/7308 Karar sayılı kararıyla kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı Kurum vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; aynı iş kazasına ilişkin iki dosyanın bozulduğunu, iki dosyanın onandığı onama kararı verilen dosyalarında bozulması gerektiğini belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davacı Kurum vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı Kurum vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.