Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/12587 K.2024/1003

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 03.03.2016 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm geliri, cenaze ödeneği ve tedavi masrafı nedeniyle katlanılan Kurum zararının ıslahla şimdilik 320.751,01 TL 'nin kusurlu taraflardan gelirin tahsis ve onay tarihinden, ödemelerin sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faizleriyle ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, iş kazasının meydana gelmesinde müvekkili işverene izafe edilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, sigortalı işçinin kendi kusurlu davranışı sonucu kazanın meydana geldiğini, Kurum tarafından belirlenen peşin sermaye değerli gelir, Kurum tarafından talep edilen faiz oranı ve faiz başlangıç tarihlerini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 320.751,01 TL ilk peşin sermaye değeri alacağının tahsis onay tarihi 31.03.2017 den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 2.921,63 TL tedavi gideri alacağının sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 317,85 TL cenaze gideri alacağının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Davacı Kurum vekili, karara esas alınan raporda sigortalıya %35 kusur izafesine gerekçe gösterilen hususların genel ve soyut değerlendirmelerden ibaret olduğunu, hatalı ve yetersiz değerlendirmeler içeren rapordaki kusur oranlarına göre verilen hükmün isabetsiz olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı vekili, iş kazasının meydana gelmesinde müvekkili işverene izafe edilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda ''iş tecrübesine ve hat formeninin tehlikenin varlığına bağlı olarak uyarmasına ilişkin olarak, emniyetin her daim önceliği olması gereği iken buna dikkat etmeyen müteveffanın kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu'' görüşü belirtilmiş olup, şirket yetkilileri hakkında beraat kararı verildiğini, müteveffanın dikkatsiz ve tedbirsiz davranması sonucu kazanın meydana geldiğini, Yargıtay 10. H.D.

Kararlarında, davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesine atıf yaptığı "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, işverenin sorumluluğuna gidileceği ancak bu sorumluluğun tespitinde Kaçınılmazlık İlkesi dikkate alınır." ifadesi gereğince iş kazalarında ilgililerin kusur durumları belirlenirken kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurulması ve belirlenen kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerektiğinin belirtildiğini,

meydana gelen olay ile müvekkili şirket arasında illiyet bağının kesildiğini bu nedenle müvekkiline izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığını, Yerel Mahkemece rapora itirazlarının dikkate alınmadığını, hükme esas teşkil eden aktüerya raporunda, müteveffanın ve hak sahibi olarak nitelendirilen müteveffanın eşine ilişkin belirlenen bakiye ömrün hatalı olduğunu, davacı tarafın 04.11.2019 tarihli dilekçesi ile talep ettiği bedeli ikinci kez ıslah etmiş olup bu hususun usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini, ancak Yerel Mahkemece itirazlarının yerinde görülmediğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı olarak verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,