Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/13000 K.2023/13113

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığı tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 1997 yılındaki ödemelerine göre 14.07.1992 - 26.05.1993 arası dönemde 1479 sayılı Kanun'a tabi sigortalı sayılmasına, 13.09.2019 tarihli tahsis talebini takip eden ay başı olan 01.10.2019 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumca yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davacının talebine konu olan 14.07.1992 - 26.05.1993 döneminde vergi kaydı, oda kaydı, sicil kaydı bulunmadığı nedeniyle 1479 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmemesi gerekmekte ise de, davacının 19.12.1990-31.12.1996 tarihleri arasında kesintisiz olarak sigortalı kabul edilerek 4247 sayılı Af Kanunu'ndan faydalandırıldığı ve tahakkuk ettirilen primlerin tahsil edildiği,

bu durumda Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesi uyarınca davacının 19.12.1990-31.12.1996 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalı olduğunun kabulünün gerekeceği, davacının sigorta başlangıç tarihinin 19.12.1990 olduğu, önceki döneme ait 390 gün askerlik borçlanmasının bulunduğu, bu durumda davacının sigorta başlangıç tarihinin 1479 sayılı Kanunu'nun Ek-9 uncu maddesine göre 19.11.1989 tarihi olduğu, 13.09.2019 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacının talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.10.2019 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği anlaşılmakla;

davanın kabulüne, davacının 14.07.1992-26.05.1993 arası dönemde 1479 sayılı Kanun'a göre sigortalı olduğunun tespitine, davacının tahsis talep tarihi olan 13.09.2019 tarihinden yaşlılık aylığına hak kazandığı ve talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.10.2019 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Kurum sigortalısı ...'nün 13.09.2019 tarih ve 13274852 sayı, 27.09.2019 tarih ve 14294261 sayılı talepler ile tahsis talebinde bulunduğu, sigortalının taleplerinin 52 yaş koşulunu sağlamama nedeni ile reddedildiği, TMK 2 nci maddesi gereğince davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun kabulüne yönelik kararının yasaya ve usule aykırı olduğu, fiili çalışma olmadan davacının sigortalı sayılmasının mümkün olmadığı, fiili çalışma olgusunun ispatı hakkında dinlenen tanık beyanları ve toplanan delillerin yetersiz olduğu gerekçeleriyle, Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının talebine konu olan 14.07.1992-26.05.1993 döneminde vergi kaydı, oda kaydı, sicil kaydı bulunmadığı, bu nedenle 1479 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmeyeceği ancak; davalı Kurumca, davacının 19.12.1990-31.12.1996 tarihleri arasında kesintisiz olarak sigortalı kabul edilerek 4247 sayılı Af Kanunu'ndan faydalandırıldığı ve tahakkuk ettirilen primlerin tahsil edildiği,

hal böyleyken Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesi uyarınca, davacının 19.12.1990-31.12.1996 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun'a tabi sigortalı olduğunun kabulünün gerektiği, davacının sigorta başlangıç tarihinin 19.12.1990 olduğu, önceki döneme ait 390 gün askerlik borçlanmasının bulunduğu, bu durumda davacının sigorta başlangıç tarihinin 1479 sayılı Kanun'un Ek-9. maddesine göre 19.11.1989 tarihi olduğu, 13.09.2019 tarihinde tahsis talebinde bulunan davacının talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.10.2019 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına müstahak olduğu,

sonuç olarak Yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davacının 14.07.1992-26.05.1993 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespiti ile davacıya 13.09.2019 tarihli tahsisi talebini takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu, 5510 sayılı Kanun, 1479 sayılı Kanun, Türk Medeni Kanunu

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,