Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/13060 K.2024/12244

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı sigortalının 18.09.2013 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın davacının kusuru sonucunda meydana geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 275.463,85 TL maddi tazminatın, 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 18.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının maluliyet oranı %13 olup, %7,1 maluliyet oranı üzerinden maddi tazminat hesaplanmasının hatalı olup geçen zaman sürecinde davacının maluliyetinde artış olduğundan ve davacının durumu ağırlaştığından emsal içtihatlar doğrultusunda maluliyete itiraz edilmemiş olmasının usuli kazanılmış hak doğurmayacağını, Adli Tıp Kurumu raporunda maluliyette artış olup olmadığının tespit edilemediğini, konu muallakta kalmasına rağmen hüküm kurulduğunu, davanın %13 maluliyet oranına göre tam kabulü yerine kısmen kabulünün hatalı olduğunu, manevi tazminatın miktarının düşük olduğunu, davanın tümden kabulünün gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

SGK raporlarına göre tespit edilen %7,1 oranındaki maluliyete göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de davalının dava değerini artırdıktan 3 yıl sonra itirazları üzerine alınan bilirkişi raporunda yeni asgari ücrete göre hesap yapılmasının hatalı olduğunu, bu hesaplamada 2023 yılındaki asgari ücretin baz alınmasının hatalı olup 8.6.2020 tarihli rapordaki asgari ücrete göre %7,1 maluliyet oranı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, davacının 8.6.2020 tarihli bilirkişi raporuna itiraz etmeyerek talebini bu rapora göre artırdığını,

bu aşamadan sonra davalının itirazı üzerine alınan raporun yeni asgari ücrete göre davalının aleyhine olarak hesaplanmasının kazanılmış hak ilkesine aykırı olduğunu, bu hakkın ilk dayanağı davacının talep arttırım dilekçesi vermesi,

ikinci dayanağının da davacının raporlara itiraz etmemesi olup davalının kazanılmış hakkının ıslah ile aşılamayacağını, iş kazası yargılamasında karara en yakın tarihteki asgari ücret baz alınsa da rapora itiraz etmeyen ve talebini arttıran davacı bakımından davalının kazanılmış hakkının olduğunu, artık asgari ücret artışlarının davalı bakımından bağlayıcı olmayıp hesaba dahil edilemeyeceğini, kazanın davacının kusurundan kaynaklandığını, davanın tümden reddinin gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalıya ait iş yerinde çalışırken 18.09.2013 tarihinde iş kazası geçirdiği, kaza sonucu %13 malul kaldığı, ancak davacının SGK Yüksek Sağlık Kurulunun %7,1 olarak tespit edilen maluliyet oranına itirazı bulunmayıp maluliyet oranına sadece davalının itirazda bulunması sonrasında Adli Tıp Kurumunca %13 olarak belirlenmesi durumunun davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu ve Adli Tıp Kurumu raporuna göre maluliyette artışın söz konusu olmadığı,

bu kapsamda Mahkemece %7,1 oranındaki maluliyete istinaden maddi tazminatın hüküm altına alınmasında hata bulunmadığı, kazanın oluşumunda bilirkişi heyeti raporuna göre davalının %80 oranında, davacı işçinin ise %20 oranında kusurlu olduğu, maddi tazminat istemi yönünden hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda, ücret, yaş, bakiye ömür, işlemiş kazanç dönemi geliri, iskontolu kazanç dönemi geliri ve emeklilik geliri, maluliyet oranı ve kusur durumları gibi tazminat unsurlarının gözönüne alındığı ve raporun doğru tespitler içerdiği,

Mahkemece bu rapor esas alınarak değerlendirme yapılmasında ve maddi tazminat miktarının hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, kusur raporunun dava konusunu çözer nitelikte ve dosya kapsamına uygun olduğu, davacının davasını belirsiz alacak davası olarak açtığı ve bu kapsamda 1 kez talep arttırım 1 kez de ıslah edebileceği nazara alındığında Mahkemece davacının ıslah dilekçesine değer verilerek maddi tazminatın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, davalının kazanılmış hakkın ıslah ile aşılamayacağına dair istinafının haklı olmadığı,

davacının iş kazası nedeniyle maluliyet yaşadığı ve Mahkemece takdir edilen manevi tazminatın miktarının tarafların sosyaekonomik durumları ile orantılı olmayıp az olduğu, manevi tazminatın 40.000,00 TL olarak hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, HMK’nın 353/1-b-2. maddesine göre Mahkeme kararının ortadan kaldırılması ile davanın esası hakkında yeniden karar verilerek; davanın kısmen kabulüne;

davacının maddi tazminata ilişkin davasının kabulü ile 275.463,85 TL maddi tazminatın iş kazası tarihi olan 18.9.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminata ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 40.000,00 TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 18.9.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme 1. Davacı vekilinin reddedilen maddi ve manevi tazminatlara yönelik, davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı HMK'nın 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

3.Dosya içeriğine göre, temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2. Davalı vekilinin hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup Bölge Adliye Mahkemesince oluşturulan gerekçenin yerinde olduğu dikkate alındığında, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davacı vekilinin reddedilen maddi ve manevi tazminatlara yönelik, davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2. Davalı vekilinin hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,