Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/13139 K.2023/13211

Taraflar arasındaki 07.12.2015 tarihli yurt dışı borçlanma talebi kapsamında 2965 gün daha borçlanabileceğinin tespiti ile 11.02.2020 tarihli talebine istinaden yaşlılık aylığı tahsisi, ödenmeyen aylıkların yasal faizleriyle tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin emekliliğine yetecek kadar sürenin yurtdışı borçlanması için talepte bulunduğunu, kurum tarafından 01.03.1990 tarihinden başlayan 8 yıl 2 ay 29 gün Bağ-Kur hizmeti olduğunu, bu nedenle 2410 gün daha yurtdışı borçlanma yapması halinde 5379 prim gün sayısı karşılığı 50 yaşında emekli olabileceğinin söylendiğini, Kurumun yönlendirmesi üzerine 2410 gün karşılığı borçlanmanın 18.04.2016 tarihinde ödendiğini, 11.02.2020 tarihinde 50 yaş 5375 gün şartına tamamladığı düşüncesi ile yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunulduğunu, davalı Kurumun,

01.03.1990 tarihinde başlayan Bağ-Kur sigortalılığının kendisine ait olmadığını, bu nedenle yapmış olduğu borçlanmanın 5375 gün şartını yerine getirmediği gerekçesiyle tahsis isteminin reddedildiğini, oysa 27.10.2015 tarihinde Kurumdan alınan Bağ-Kur hizmet çıktısından da görüleceği üzere 8 yıl 2 ay 29 gün 4/b prim gün sayısının kendi hizmeti gibi Kurum tarafından verildiğini, daha sonra ise bunun silindiğini, kuruma yaptığı borçlanma talebinde kendisine ait olmadığı bilgisinin doğru bir şekilde paylaşılmış olması halinde yeteri kadar hizmet alım şansına sahip olacağını,

Kurum tarafından yapılan eksik inceleme ve değerlendirme sonucu yanlış yönlendirildiğini, 2015 tarihinde geçerli olan tutar üzerinden gün sayısının 5375 güne tamamlanarak 11.02.2020 tarihli tahsis talebinin kabul edilmesi gerektiğini belirterek kurum işleminin iptaline, 2015 tarihinde geçerli olan tutarı üzerinden gün sayısının 5375'e tamamlanarak 11.02.2020 tarihinde tahsis talebinin kabul edilmesine, ödenmeyen aylıkların ödenmeleri gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle, hukuki değerden yoksun işlemler, açık hataya dayalı işlemler, iradeyi fesata uğratan nedenlere dayalı elde edilmiş işlemlerin, kazanılmış hak oluşturmayacağı, bağkur sigortalılık koşulları bulunmayan başka bir sigortalıya ait olduğu açık bulunan sigorta kayıtlarının davacı yönünden kazanılmış hak oluşturmasının mümkün olmadığı, 3201 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi uyarınca yeni bir borçlanma talebi olmaksızın geçmiş bir tarihe göre borçlanma bedel ve sigortalılık halinin belirlenemeyeceği, davacının 2430 prim gün sayısı olup bu prim gün sayısı ile 506 sayılı Kanun'un geçici 81 inci maddesi gereğince yaşlılık aylığına hak kazanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri Davacı vekili, belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle, davacının 2015 yılında sadece 2410 günlük borçlanma talebinde bulunduğu ve tahakkuk edilen bedeli ödediği, 3201 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi gereği davacının eski tarihli talep tarihindeki bedel üzerinden borçlanma hakkının olmadığı, davacının prim ödeme sayısı nazara alındığında aylık bağlama koşullarının oluşmadığı, Kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 07.12.2015 tarihli yurt dışı borçlanma talebi kapsamında 2965 gün daha borçlanabileceğinin tespiti ile 11.02.2020 tarihli talebine istinaden yaşlılık aylığı tahsisi, ödenmeyen aylıkların yasal faizleriyle tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı yasanın ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,