Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/13157 K.2023/13609

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve feri müdahil Kurum vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve feri müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalıya ait işyerinde 09.09.1999 ile 01.02.2000 ve 31.07.2011 ile 14.05.2018 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; yetki ve zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davacının davayı açmada hukuki yararı bulunmadığından davanın dava şartı eksikliğinden reddinin gerektiğini, davacının müvekkiline ait işyerinde 01.02.2000 tarihinde çalışmaya başladığını ve 31.07.2011 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, 01.10.2011 tarihinde emekli olan davacının bu tarihten sonra da müvekkili yanında çalışmasının olmadığını, bu tarihteki çalışma iddiasına ilişkin delil olarak sunulan 10.12.2012 tarihli maaş yazısındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını beyanla davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Feri müdahil SGK Başkanlığı vekili; Kurum kayıtlarında mevcut dönemler dışında davacının herhangi bir hizmet kaydının bulunmadığını, bunun dışındaki çalışma iddiasının resmi ve yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile toplanan deliller, dinlenen tanık beyanları, denetim raporu, davacının maaş ekstrelerini gösterir evraklar ve davacının talebi birlikte değerlendirildiğinde davacının belirtilen sürelerde çalıştığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile

[TCKN] TC kimlik numaralı davacı ...’nun;

Davalı ...’e ait Mithatpaşa Cad. No:526 K:2 D:4 ... ... adresindeki tescilsiz irtibat bürosunda sekreter olarak 09.09.1999-01.02.2000 tarihleri arasında asgari ücret ile tüm sigorta kollarına tabi olarak 142 gün çalıştığı, 142 günlük bu çalışmasının fer’i müdahil Kuruma bildirilmediğinin tespitine,

Davacının aynı irtibat bürosunda; 31.07.2011-30.09.2011 tarihleri arasında tüm sigorta kollarına tabi olarak 60 gün çalıştığı, 60 günlük bu çalışmasının fer’i müdahil Kuruma bildirilmediğinin tespitine,

Davacının 01.10.2011-14.05.2018 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun'un 63/B kapsamında Sosyal Güvenlik Destek Primine tabi olarak 2250 gün çalıştığı, 2250 günlük çalışmasının fer’i müdahil Kuruma bildirilmediğinin tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, davacının davayı açmada hukuki yararının bulunmadığını, davanın süresinde açılmadığını, davacının 31.07.2011 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, emekli olduğu 01.10.2011 tarihinden sonra müvekkilinin yanında herhangi bir çalışmasının bulunmadığını, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, davacının emekli olduktan sonra müvekkilinin işyerinde çalıştığını gösterir delil bulunmadığını, tanıklar ... ve ...'in işten çıkış tarihleri dikkate alındığında bordro tanıklığı konusunda beyanlarının esas alınmasının mümkün olamayacağını,

davacı tarafın Mithatpaşa Cad. No:526 K:2 D:4 .../... adresinin müvekkili şirkete ait irtibat bürosu olduğu ve burada çalışıldığı yönündeki iddiasının, bahsi geçen adres konut olarak kullanıldığı, işyeri olmadığı gibi, müvekkilinin şirketine ait de olmadığından kabul edilemeyeceğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. İstinaf kanun yoluna başvuran fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili, davacı tarafın çalışma iddiasını Kurum kayıtlarına eş değerde belgelerle kanıtlaması gerektiğini, eylemli çalışmanın somut delillerle ispatlanamadığını, yetersiz tanık söylemleriyle yetinilerek eksik inceleme ve araştırma neticesinde karar verildiğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan incelemede; dava dosyasındaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, vakıa ve hukuki değerlendirme ile yukarıda belirtilen gerekçe kapsamında ve özellikle; kamu ve bordro tanıklarının davacının uyuşmazlık konusu dönemde fiili çalışmalarına yönelik beyanları, davacıya yapılan ödemelere göre İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu, davacının, kabule konu dönemde asgari ücrete tabi çalıştığının hükmün infazı aşamasında gözetilebileceği, ayrıca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde;istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

2.Feri müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,