Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/1340 K.2023/1811

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı kurum talebinin zaman aşımına uğradığını, denetmen raporunun eksik inelemeye dayalı ve hukuka aykırı olduğunu, emekli aylığı bağlanmasında müvekkilinin kasıt veya kusurunun bulunmadığını, kurumun kendi hatasından kaynaklandığını, istenilen faizin de fahiş olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2017 tarihli ve 2017/440 E., 2017/660 K., sayılı kararıyla;

20.09.2013 tarihli Kurum Raporu’nda, davalının, 30.12.2004 - 18.04.2005 tarihleri arasında dava dışı işveren ...’nın işyerinden yapılan bildirimlerin sahte olduğu gerekçesiyle iptali sonrası davacı Kurumca, davalıya 01.09.2008 tarihinde bağlanan yaşlılık aylığının, 27.02.2014 tarihinde durdurularak 01.09.2008 - 25.02.2014 tarihleri arasının borç çıkarıldığı ve devamında 13.06.2013 tarihinde icra takibine geçildiği, davalının zamanaşımı itirazı üzerine ise takibin durduğu ve açılan eldeki davada davalının cevap dilekçesinde zamanaşımı def’ini ileri sürmesi üzerine, Mahkemece, BK 82 inci maddede yer alan sebepsiz zenginleşme hükümleri gözetilerek 2 yıllık zamanaşımı dolduğu gerekçesiyle,

Davanın reddine, karar verilmiştir.

Verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince davacı Kurum vekili yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. sunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi nin 1 numaralı alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 10. Hukuk Dairesinin 03.02.2020 tarih 2018/4957 E., 2020/594 K., sayılı Bozma ilamında; Mahkemece, zamanaşımı süresinin dolduğuna dair kabulünün, Kurumun, 06.03.2014 tarihli yazı ile davalıdan yersiz aylıkları istemesi karşısında yerinde olmadığı gibi kaldı ki olayda 5510 sayılı Kanun’un 96 ıncı maddesinin uygulanması gerektiği gözetildiğinde, davanın esasına girilerek Kurumca iptal edilen çalışmaların geçerli olup olmadığı hususunun irdelenmesi ve aylık şartları yönünden bir inceleme yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olduğundan bahisle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili: davacının talebinin objektif iyi niyet kuralları, hakkaniyet ve hukuk devleti ilkeleri ile bağdaşmadığını ve faiz talebinin fahiş olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ... 10. İcra Müdürlüğü’nün 2016/6868 sayılı dosyasında davalı hakkında başlatılan takibe yapılan haksız itirazın iptali ile takibin devamına, davalı hakkında %20 icra inkat tazminatına karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7 inci maddesinin 1 inci Fıkrası, 5510 sayılı Kanun'un 96 ıncı maddesi,

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, gönderilmesine,

...