Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/13677 K.2024/771

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin davalı ... Hafriyat isimli şirkette kepçe operatörü olarak 02.03.2007 tarihinde işe başladığını, 05.06.2010 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, SGK kayıtlarında 30.04.2008 tarihinde çıkışının yapıldığını, 26.09.2008 tarihinde tekrar aynı iş yerine sigorta girişinin yapıldığını, müvekkilinin işten çıktığı tarihte aylık net ücretinin 2000 TL olduğunu, davalıya ait iş yerinde 02.03.2007 tarihinden 05.06.2010 tarihine kadar kesintisiz çalıştığının tespiti ile bu süreler içinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılarak sigorta prim gününün tamamlatılmasını talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, zaman aşımı itirazında bulunduklarını, hizmet tespit davalarının kamu düzenine yönelik olduğundan ücret tediye bordroları, dönem bordroları, sigortalıya ait şahsi sicil dosyası, vergi kaydı v.s. belgelerin incelenmesi, çalışma olgusunun somut ve inandırıcı yazılı delillerle açıkça ortaya konulması gerektiğini, tanık ifadelerine başvurulacak ise aynı iş yerinde çalışan, kuruma bildirilen prim bordrolarında adı görünen şahıslardın olmasına özen gösterilmesi, gerektiğinde komşu iş yeri çalışanlarının bilgi ve görgülerine başvurularak çalışma olgusunun somut ve inandırıcı delillerle ispatlanması gerektiğini beyan etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacının davalı şirkette 30.04.2008-26.09.2008 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının hiçbir kuşkuya ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ispat edilemediği kanaatine varıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece Yargıtay bozma ilamı uyarınca belirlenen yeni hizmet süresine göre ihbar tazminatı alacağının kabulüne karar verilmesi, tanık beyanları doğrultusunda tüm çalışma süresine ilişkin olarak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, maaş alacağı, yıllık izin, hafta sonu ücreti, UBGT ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı, SGK kayıtları, davacının sunduğu akaryakıt kayıtları, dinlenen bordro ve davacı tanık beyanları, özellikle bordro tanığı olan M.D ve A.U nun aksi yöndeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacı talebe konu dönemde de çalışmak suretiyle 02.03.2007-05.06.2010 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı iş yerinde çalıştığını hiçbir tereddüt ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde usulen ispatlayamadığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,