Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/13799 K.2024/339

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen 11.07.2023 tarihli ek karar ile davalı Kurum vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir. Ek karara karşı davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusu hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Kurumun 23.06.2022 tarih ve E-94275356-206.99-47851924 sayılı ödeme emrinde, ödeme emrine karşı başvurulacak kanun yolları ve mercileri ile başvuru sürelerinin belirtilmediğini, bu nedenle dava konusu ödeme emri, Anayasal güvence kapsamındaki "temel hak ve hürriyetlerin korunması" hakkına aykırılık teşkil ettiğini, ödeme emrinin içeriğinde 25 ayrı döneme ait prim borcu bulunmakta ve ek:1-açıklamalar bölümünde "07.07.2017 ile 14.09.2017 tarihleri arasındaki borçlardan sorumluluğunuz bulunmaktadır" şeklinde ibare bulunduğunu, ne kadarlık bir meblağdan sorumlu olunduğunun açık olmadığını,

davacının Gaziantep Spor Kulübü Derneğinde temsil ve ilzam yetkisi bulunmadığını, dernek tüzüğünde de kulübün temsili hususunda kulüp başkanının sorumlu kılındığını, vergisel, prim ve diğer sorumlulukların ancak kulüp başkanı nezdinde hüküm ve sonuç doğuracağının açıkça belirlendiğini, davacının temsil yetkisi olmamakla beraber yönetimde bulunduğu dönemin çok kısa bir zaman dilimini kapsadığını, temsil yetkisi olmaksızın 07.07.2017-14.09.2017 tarihleri arasında 2 ay Yönetim Kurulu üyeliği yaptığını, prim borçları için belirlenmiş zamanaşımı süresinin dolduğunu beyanla ödeme emrinin ve takibin iptalini,

davacının davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; mevzuat hükümleri ve Yargıtayın yerleşmiş içtihatları doğrultusunda davacının müvekkil Kuruma söz konusu prim borçlarından sorumlu olduğunu ve ödemesi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacıya tebliğ edilen 22 Kart no.lu 2018/20961 icra takip no.lu ve ferileriyle birlikte 514.538,50 TL miktarlı ödeme emrinin davacı yönünden iptaline, davacının belirtilen ödeme emri nedeniyle Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Mahkemenin 11.07.2013 tarihli ek kararı ile; gerekçeli kararın davalı Kurum vekiline 14.06.2023 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin ise 07.07.2023 tarihinde sunulduğu dikkate alınarak davalı Kurum vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; gerekçeli kararın tarafına tebliği tarihinin 14.06.2023 olduğunu, istinaf başvuru süresi bayram tatiline denk geldiğinden sürenin yanlış hesaplandığını, mahkemeye erişim hakkının engellenmemesi için talepleri doğrultusunda hakkaniyete uygun karar verilmesi talebi ile itiraz etme zorunluluğunun hasıl olduğunu, Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekiline 14.06.2023 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin 07.07.2023 tarihinde kararı istinaf ettiği, Mahkemece 11.07.2023 tarihinde istinaf başvurusu süresinde olmadığından istinaf talebinin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, davalı Kurum vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından istinaf başvurusunun süresinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6183 sayılı Kanun'un 55 ve 58 inci maddeleri ile 7201 sayılı Kanun'un 7/a ve 11 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekilinin elektronik tebliğ adresine 14.06.2023 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11. maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, İlk Derece Mahkemesi hükmünün, vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmelidir.

3.Belirtilen mevzuat çerçevesinde somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin ek kararı kaldırılarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemi hakkında esasa girilerek karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesinin ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İstinaf kanun yolu denetimi yapılmak üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,