Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/13971 K.2024/247

Taraflar arasındaki iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın 13.04.2013 tarihinde davacı iş yerinde iş kazası geçirdiğini, Karaman İş Mahkemesinin 2020/211 ve 2020/573 Esas sayılı davalarının 03.11.2020 ve 17.11.2020 tarihli duruşmalarında kendilerine Bölge Adliye Mahkemesi ortadan kaldırma kararlarında belirtildiği üzere maluliyet oranının davalılar için de %15 olduğunun tespiti ile bu oran üzerinden gelir bağlanması talepli dava açmak üzere süre verildiğini, bu nedenle davalılardan ...'ın davacı iş yerinde 13.04.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle maluliyet oranının %15 olduğunun her iki davalı yönünden de tespiti ile bu oran üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili olan Kurum sigortalısı ...'ın 13.04.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu 01.05.2013 tarihinden başlamak üzere kendisine Kocatepe Sağlık Kurulunca düzenlenen raporda belirtilen %20,2 oranı ve 15.04.2015 tarihli kontrol muayenesi ile sürekli iş göremezlik gelirinin bağlandığını, kontrol muayenesi sonucu sigortalı adına ...

Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulu tarafından tanzim edilen 02.07.2013 tarihli sağlık kurulu raporu ile MKGKO tarafından %15,2 olarak tespit yapıldığını ve sürekli iş göremezlik gelirinin bu orana göre güncellendiğini, Kurum sağlık kurulunca tespit edilen sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden yapıldığını, mahkeme kararına konu olmadıkça Adli Tıp Kurumunca yapılan tespitlerin kurumlarını bağlayıcılığının bulunmadığını, davacının dava dilekçesinde bahsi geçen dava dosyalarının derdest olduğunu kesin bir hüküm niteliği taşımadığından müvekkili kurum söz konusu dosyalara göre işlem yapmayacağını,

bu nedenlerle usul ve yasalara aykırı olarak açılmış olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'ın geçirdiği iş kazası neticesinde sürekli iş göremezlik oranının tespiti amacıyla Kocatepe Sağlık Güvenlik Merkezi tarafından düzenlenen rapora göre %20,2 oranında sürekli iş göremezlik oranının bulunduğu, ...

SGK Kurum Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen rapora göre ise %15,2 oranında sürekli iş göremezlik oranının bulunduğu, oranlar arasında çelişki bulunması nedeniyle yapılan itiraz neticesinde SSYSK tarafından düzenlenen rapora göre davalının %15,2 oranında sürekli iş göremezlik derecesinin bulunduğunun tespit edildiği, bu rapora da itiraz edilmesi nedeniyle dosyanın ATK 3. İhtisas Kuruluna gönderilmesine karar verildiği, akabinde ATK 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapora göre ise davalının sürekli iş göremezlik oranının %15 ,0 olduğunun tespit edildiği,

söz konusu bu oranının önceki oranlarla çelişmesi nedeniyle yapılan itiraz neticesinde dosyanın ATK 2.Üst Kuruluna gönderilmesine karar verildiği, ardından ATK 2. Üst Kurulu tarafından düzenlenen rapora göre davalının sürekli iş göremezlik oranının %15,0 olduğunun tespiti edildiği, ATK 3. İhtisas Kurulu ile ATK 2. Üst Kurulu raporlarının birbiriyle uyumlu olduğunun anlaşıldığı,

dosya içerisinde bulunan bilgi belge ve raporların değerlendirilmesi neticesinde davalı ...'ın davacıya ait işyerinde çalışmakta iken 13.04.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde ATK 2. Üst Kurulunun 14.12.2017 tarih ve 1831 sayılı Raporu ile %15,00 oranında sürekli iş göremezlik derecesinin bulunduğu kanaatine varılmış olup davanın reddine karar verilerek; davanın kabulü ile davalı ...'ın 13.04.2013 tarihinden geçirdiği iş kazası nedeniyle hakkında düzenlenen ATK 2. Üst Kurulunun 26.04.2022 tarihli raporu uyarınca %15,00 oranında meslekte kazanma gücü kayıp oranının bulunduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkemece dosya kapsamında yer almayan ATK Üst Kurul raporunun hükme esas alınmasının hukukla bağdaşmadığını, dolayısıyla Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalılardan ...'ın 13.04.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının belirlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararı incelendiğinde, dava konusu talebe göre mahkemece gerekçesinde davanın kabulü yönünde kanaat oluştuğu yönünde ifadeler kullanılıp bu şekilde hüküm kurulmasına rağmen gerekçenin son kısmında maddi hata yapılarak"davanın reddine karar verilerek " ifadesinin kullanılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; 1. Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe kısmının son cümlesinde yer alan "davanın reddine karar verilerek " kelimelerinin silinmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,