Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/1404 K.2023/1489

vekili Avukat ...

DAVALILAR

1- Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ... 2- ... mirasçıları a) ... b) ... c) ... d) ...

DAVA TARİHİ : 07.06.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ

Bozüyük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI

2021/177 E., 2021/341 K.

Taraflar arasındaki maluliyet oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Müvekkili şirket eski çalışanlarından ...'nın geçirmiş olduğu meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle, adı geçen şahsa bağlanan sürekli işgörmezlik ödeneğinin peşin sermaye tutarı, geçici işgörmezlik ödeneği tutarı ve yapılan tedavi masrafları tutarının tahsili amacıyla Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından müvekkili şirkete karşı Bozüyük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde 2015/765 Esas nolu dosya ile dava açıldığını, söz konusu davanın esas hakkında kararın ...

Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin kararı ile kaldırılması ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine, bu kez Bozüyük 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/399 Esas sayılı dosyası ile görülmekte olan davanın 27.05.2021 tarihli duruşmasında taraflarına sigortalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı sürekli iş görmezlik derecesinin belirlenmesi için dava açmak üzere iki hafta süre verildiğini, mahkemenin dava açılması konusundaki kararı gereği, iş bu maluliyet oranının tespiti davasının, sigortalı ...'nın vefat etmiş olması nedeniyle,

Sosyal Güvenlik Kurumu ile birlikte sigortalının mirasçılarına karşı açılması zorunluluğu doğduğunu belirterek, sigortalının meslek hastalığından kaynaklı sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve kesinleştirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının talebinin kanuni olmadığını, müteveffa sigortalıya meslek hastalığına tutulması sebebiyle Kurum Sağlık Kurulu'nca %32 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden 01.05.2013 tarihinden geçerli olmak üzere sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, müteveffa sigortalıya verilen raporların gerçek durumu yansıtması ve mevzuat hükümlerine uygun olması sebebiyle davacının talebinin yerinde olmadığını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini,

kaldı ki davacıya karşı sigortalıya meslek hastalığı nedeniyle yapılan ödemelerin ve oluşan kurum zararının karşılanması amacıyla yukarıda esas numarası belirtilen dosyada rücuan tazminat davası açıldığını, söz konusu dosyada davacının sürekli iş göremezlik oranına itirazda bulunduğunu ve buna ilişkin mahkemenin gerekli tahkikatı yaptığını, Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp Kurumundan sigortalının maluliyet durumuna ilişkin raporların alındığını, davacının işbu davayı açması için hukuki yararı bulunmadığını, zira rücuan tazminat davası içinde bu itiraz ve taleplerini öne sürdüğünü ve buna ilişkin yargılama yapıldığını,

davalı kurum olarak işbu davanın açılmasına sebebiyet verilmemesi nedeniyle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlulukları bulunmadığını belirterek, davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı sigortalı mirasçılarının devaya cevap vermedikleri anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda Mahkemelerinin 2020/399 Esas sayılı dosyasında meslek hastalığından kaynaklanan rücuan tazminat davasında temin edilen Kurum Sağlık Kurulu tarafından sigortalının %32 oranında meslekte kazanma gücü kaybettiğine karar verildiği ve bu oran üzerinde sigortalıya gelir bağlandığı, yargılama sırasında Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 10.07.2015 tarih ve 53/8104 sayılı kararı ile sürekli iş göremezlik derecesinin %28 olduğuna karar verdiği,

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 15.04.2016 tarih ve 7639 sayılı, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 22.12.2016 tarih ve 2079 sayılı raporlarında da müteveffa sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %28 olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, sigortalı müteveffa ...'nın 03.01.2012 tarihinden itibaren maluliyet oranının %28 olduğu sonuç ve kanaatine varıldığı gözetilerek davanın bu oran üzerinden kabulüne karar verildiği,

SGK tarafından sürekli iş göremezlik oranının doğru olarak tespit edilmediğinden iş bu davanın açılmasına sebebiyet vermiş olması nedeniyle davacı lehine ve davalı kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdir edildiği anlaşılmıştır.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kurum vekili sigortalıya %32 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığını, diğer raporların gerçek durumu yansıtmadığını, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davacı aleyhine açılan rücu davasında sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenebileceğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; yasal prosedüre uygun olarak inceleme yapılması, ATK Genel Kurulu'nun (2. Üst Kurul) son merci durumunda bulunması ve mütalaasının bağlayıcı nitelikte olması, ölen sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin başlangıç tarihinin de anılan raporda belirlenmesi ve hükümde de gösterilmesi, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, İlk Derece Mahkemesi gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde; verilen kararda bir isabetsizlik görülmediğinden davalı Kurumun yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esasdan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığından kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meslek hastalığına uğrayan sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 18 ve 95 inci maddeleri ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı kararıdır.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç tahsiline yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

...