Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/14117 K.2024/4894

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen maluliyet aylığı bağlanması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı Kurum vekilinin ek karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ek kararının kaldırılmasına, davanın esasına yönelik istinaf talebinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti ile ilk başvuru tarihi olan 31.01.2013 tarihinden itibaren malul sayılması ve maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.02.2021 tarihli 2017/62 E., 2021/81 K. sayılı kararıyla; " davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile davacı ...'in solunum sistemi hastalığı hipoksi ve ağır obstrüksiyon nedeniyle 03.08.2013 tarihli 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'nin O.1B maddesi gereğince çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmesi sebebiyle malul olduğunun tespitine, davacının maluliyetinin başlangıç tarihinin 31.07.2018 olduğu anlaşıldığından dava tarihinin 16.07.2017 olduğu göz önünde bulundurularak maluliyet aylığı bağlanması yönündeki talebin reddine" karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince, "Davalı Kurum vekiline Gerekçeli Kararın 20.04.2021 tarihinde e-tebliğ edildiği, 2 haftalık yasal süre içeresinde İstinaf Başvurusunda bulunmadığı, 11.05.2021 tarihli dilekçesi ile süresinden sonra İstinaf başvurusunda bulunduğu ..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 02.02.2022 tarihli 2021/2865 E., 2022/264 K. sayılı kararıyla; Mahkeme kararı yerinde bulunarak ek karara yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediğinin anlaşıldığı, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin süresinde yapıldığı kabul edilip davanın esasına girilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... uyulmasına karar verilen Yargıtay ilamında da belirtildiği üzere davalı Kurum vekiline gerekçeli karar tebliği 7201 sayılı Kanun'un 7/a-11 maddesi ile Elektronik Tebligat Yönetmeliğinin 9/5 maddesine aykırı bulunduğundan, davalı Kurum vekilinin istinaf talebinin süre yönünden reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin 11.02.2021 tarihli Ek Kararı usul ve yasaya aykırı bulunduğundan Ek Karara yönelik istinaf isteminin kabulü ile Ek Karanın kaldırılmasına karar verilerek esasa yönelik istinaf taleplerinin incelenmesine karar verilmiştir.

Davalı Kurum vekilinin asıl hükme yönelik istinaf talepleri yönünden yapılan incelemede; davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmesi sebebiyle malul olduğunun tespitine karar verilmesinde, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesinde belirtilen yasal prosedür izlenerek raporun alındığı tespit edilmekle, istinaf edenin sıfatına ve istinaf sebeplerine göre, İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu..." gerekçesiyle, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum tarafından yapılan işlemlerde bir hata ve hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının maluliyetinin tespiti ile malullük aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 25 ve 26 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz edenin sıfatına göre, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,