Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/14358 K.2024/1062

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 01.09.2006 – 31.01.2015 tarihleri arasındaki kesintisiz çalışmalarında bildirilmeyen sürelerin tespiti ve sigortalılık başlangıç tarihinin 01.09.2006 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davada hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 yıllarında firmalarında çalışması bulunmadığını, eşinin 2007 yılında girişi olduğunu ve halen yanlarında çalıştığını, davacı ile eşinin vasıtasıyla tanışıldığını, davacının gelip gelmediği günlerin tek tek imzalı olarak puantaj yapıldığını, haksız olarak fesih talebine istinaden kendisine noterde hazır olan taslak üzerinden kanunlar çerçevesinde yazı gönderildiği beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.09.2018 tarihli ve 2016/215 E. 2018/313 K. sayılı kararıyla; dosyada toplanan bilgi ve belgeler ile puantaj kayıtlarının incelenmesinden davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait 1002516.045 sicil numaralı işyerinde 10.10.2011-23.04.2012 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığı, 8 gün eksik hizmet süresinin Kuruma bildirilmediğinin; 05.03.2013-04.01.2014 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığı, 8 gün eksik hizmet süresinin Kuruma bildirilmediğinin; 02.05.2014-22.02.2015 tarihleri arasındaki dönem yönünden eksik hizmet süresinin bulunmadığının tespitine, fazlaya ilişkin kısmın reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/11403 Esas, 2022/13280 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, davalı tarafın istinaf talebinin ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin istinaf talebinin reddine, Salihli İş Mahkemesinin, 25.09.2018 tarihli, 2016/215 E, 2018/313 K. sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait 1002516.045 sicil numaralı işyerinde, 2011 yılı Kasım ayında 3 gün, 2011 yılı Aralık ayında 3 gün, 2012 yılı Şubat ayında 1 gün, 2012 yılı Mart ayında 3 gün, 2012 yılı Nisan ayında 1 gün, 2013 yılı Mart ayında 2 gün, 2013 yılı Mayıs ayında 2 gün, 2013 yılı Haziran ayında 1 gün, 2013 yılı Eylül ayında 1 gün, 2013 yılı Kasım ayında 4 gün asgari ücrete tabi çalışmalarının fer'i müdahil SGK Başkanlığı'na eksik bildirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 27.10.2022 tarihli ve 2022/11403 E. 2022/13280 K. sayılı ilamında; davalı iş yerinde çalışmanın sezonluk olup olmadığının araştırılması, bordro tanıklarının dinlenilmesi, tespit edilecek sürelere göre hak düşürücü sürenin değerlendirilmesi gerektiği gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait 1002516.045 sicil numaralı işyerinde, 2011 yılı Kasım ayında 5 gün, 2011 yılı Aralık ayında 4 gün, 2012 yılı Şubat ayında 1 gün, 2012 yılı Mart ayında 3 gün, 2012 yılı Nisan ayında 2 gün, 2013 yılı Mart ayında 2 gün, 2013 yılı Mayıs ayında 2 gün, 2013 yılı Haziran ayında 1 gün, 2013 yılı Ağustos ayında 1 gün, 2013 yılı Eylül ayında 1 gün, 2013 yılı Kasım ayında 3 gün asgari ücrete tabi çalışmalarının fer'i müdahil SGK Başkanlığı'na eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin, istem dönemi sürekli çalışmasının dosya kapsamındaki kayıtlardan ve tanık beyanlarından ispat edildiğini beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacı tarafın çalışmasının ispatlanamadığını beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Fer’i müdahil Kurum vekili; Kurum kayıtlarının aksinin yazılı delille ispat edilmesi gerektiğini, çelişkili tanık anlatımlarına, hatalı ve çelişkili bilirkişi raporu ile eksik incelemeye dayalı karar verildiğini beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 01.09.2006-31.05.2015 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,