Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/1678 K.2024/5989

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde 20.09.2012-07.02.2014 tarihleri arasında asgari ücretle dağıtım elemanı olarak çalıştığını, davacı çalışırken 23.01.2014 tarihinde davalı şirketin başka bir çalışan ... sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın kaza yapması sonucu yaralandığı, çalışma gücünde kayıp olduğu, kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 133.785,95 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki, görev ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, kazanın meydana gelmesinde davalının kusuru bulunmadığını, davacının tedavi masraflarının davalı tarafından karşılandığını, davacının işverenin verdiği eğitimlere riayet etmediğini, davacıya çalışma gücünü kaybettiğine dair rapor verilmediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, iş kazasının oluşumunda davalı işverenin %20 kusurlu, dava dışı araç sürücüsünün %55 ve davacı kazazedenin %25 oranında kusurlu ve davacının davaya konu iş kazası nedeni ile % 23 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği kabulünden hareketle davanın kısmen kabulü ile 133.785,95 TL maddi tazminat ile 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel Mahkemece maddi tazminat hesabı yaparken davalı işverenin %20 kusurlu, araç sürücüsünün %55 ve davacı kazazedenin %25 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle teselsül hükümleri gereğince davalı yana %75 oranında kusur atfedilerek maddi tazminat hesabı yapıldığını, bu gerekçeyi kabul etmediklerini, araç sürücüsü hakkında dava açılmadığını, araç sürücüsüne atfedilen kusurdan davalı şirketin sorumlu olamayacağını, dosyada yer alan tüm itirazlarının gözönünde bulundurularak davalı şirkete araç ruhsat sahibine atfedilen %20 kusur oranını kabul etmediklerini,

bu konudaki bilirkişi raporlarının denetime elverişli olmadığını, kazanın meydana gelmesinde davalı şirketin hiçbir kusurunun bulunmadığını, davacının KTK'da emredici olarak düzenlenmiş olan emniyet kemeri takma zorunluluğuna aykırı olarak davrandığını, bu hususta düzenlenen bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, davalı tanıklarının genel olarak trafik kuralları ve emniyetli bir seyir için uyulması gereken emredici kurallarla ilgili sürekli olarak bilgilendirildiklerini, eğitimler verilerek sözlü olarak da uyarıldıklarını belirttiklerini, maddi-manevi tazminat talebinin sadece işverene yöneltildiğini,

müşterek ve müteselsil alacak tahsil talebi olmayan davada sonuç ve talep kısmının aşılarak karar verilmesinin HMK, TBK, TMK ile düzenlenmiş olan hakkaniyet hükümlerine aykırılık yarattığını, bu yönüyle hem davalı tarafa atfedilen kusur ve kusur oranı açısından hem de teselsül hükümlerinin gerekçe gösterilerek doğru hesaplanmayan maddi tazminata ilişkin hükmün bozularak kaldırılması talebiyle istinaf kanun yoluna başvuruda bulunduklarını, davacı kaza sonrası geçici süre istirahat raporu aldığını, davacının tüm sağlık giderlerinin davalı işverence karşılığını,

davacı hakkında ATK tarafından düzenlenen %23 oranında maluliyeti kabul etmediklerini, davacı lehine hükmedilen 25.000,00 TL manevi tazminatın çok fahiş olduğunu, manevi tazminatın sebepsiz zenginleşme aracı olarak görülemeyeceğini beyanla yerel mahkeme kararının bozularak kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden Kanun'a aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdükleri itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369'uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21'inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 inci maddesi

3. Değerlendirme A) Davalı vekilinin manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden; Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacı vekilince dava dilekçesinde 30.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, temyize konu İlk Derece Mahkemesi kararında davalı şirket aleyhine hükmolunan manevi tazminat miktarlarının 25.000,00 TL olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda anılan kararı ile davalı vekilinin istinaf isteminin reddine karar verdiği gözetildiğinde, kabulüne karar verilen tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

B) Davalı vekilinin maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden ; 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanun'a uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.