Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/1872 K.2023/6310

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 24.12.2018 tarihli dilekçesiyle 3201 sayılı Kanun'a göre yurtdışında 18 yaşını doldurduğu 20.12.1987 tarihinden itibaren geçen çalışma, boşta geçen süreleri ile ev kadınlığı dönemlerinin borçlandırılmasını talep ettiğini, davalı Kurum tarafından tanzim edilen tahakkuk cetveli ile tüm süreleri borçlandırıldığını,

Almanya’dan 08.10.2019 tarihinde Alman Posta İdaresi (DHL) üzerinden acele kargo (Expresseasy International) ile gönderdiğini ancak son ödeme tarihinden önce davalı Kuruma yetişmeyeceğini düşündüğü için aynı mahiyette ödeme yapmadan önce Kuruma 11.10.2019 tarihinde elden teslim edilen ve aynı tarihte 15359790 varide nosu ile kayıtlara giren dilekçesiyle, borçlandırılan sürelerden 20.12.1987 tarihinden itibaren ileri tarihe doğru 5225 gün karşılığı 113.121,25 TL bedelin kısmi olarak yatıracağını bildirdiğini,

5225 gün karşılığı 113.121,25 TL kısmi bedel müvekkili tarafından son ödeme günü olması sebebiyle dilekçesini Kuruma elden ulaştırdığı 11.10.2019 tarihinde ödendiğini, 30.10.2019 tarihli dilekçesiyle de tahsisat talebinde bulunduğunu, talebine karşılık davalı kurumca mevzuata aykırı olarak Aylık ve Ek Ödeme Toplam Tutarı 1.000 TL olan 04.11.2019 tarihli aylık bağlama kararını müvekkiline gönderdiğini,

yapılan tahsisat işlemi davalı Kurumun hem 02.03.2015 tarihli 2015/4 sayılı e-Yurtdışı talimatı hem de 29.11.2019 tarihli ve 2019/21 sayılı Genelge hükümlerine aykırı olduğundan emekli maaşının 01.11.2019 tarihinden itibaren olması gerektiği miktara çıkartılarak ödenmesi için kurum kayıtlarına 20249651 varide nosu ile 23.12.2019 tarihinde giren 09.12.2019 tarihli dilekçesiyle itiraz etmesine rağmen davalı Kurumca bu dilekçeye cevap verilmediği gibi mevzuata uygun olarak emekli maaşının da düzeltilmediğini beyanla davalı Kurumun 23.01.2020 tarihli ve redde ilişkin tüm işlemlerinin iptaline,

3201 sayılı Kanun gereğince 5225 gün karşılığı günlerin 20.12.1987 tarihinden itibaren ileri ay ve yıllara mal edilerek, aylığın 01.11.2019 tarihinden itibaren olması gereken miktara yükseltilerek ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kurum işlemi yasal düzenlemeye uygun olduğunundan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece kararın eksik inceleme ile verildiğini, Kurum kayıtlarına göre 11.10.2019 tarihinde 15359790 varide nosu ile konusu “Dilekçe”, ilgili birimi “Iğdır Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Yurtdışı İşlemleri Servisi”, evrak tipi “Gelen Evrak”, işlem tarihi 14.10.2019 4:37 PM” olarak giren ödeme öncesi dilekçesi hem de 08.10.2019 tarihinde Alman Posta İdaresi (DHL) üzerinden acele kargo (Expresseasy International) ile gönderdiği,

davacının dilekçesi ödeme öncesi Kurum kayıtlarına girdiğinden/girmiş sayıldığından 5225 gün karşılığı kısmî ödemelerinin 20.12.1987 tarihinden itibaren ileri ay ve yıllara mal edilip, emekli aylığının 01.11.2019 tarihinden itibaren yeniden hesaplanması gerekirken mevzuat hükümleri eksik ve hatalı yorumlanarak davanın reddine karar verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davacı vekili her ne kadar davacının 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanıp bedelini ödediği sürelerin 1987 tarihinden itibaren mal edilmesini talep etmiş ise de, 3201 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinde ispatlayıcı belgelerde kayıtlı bulunan tarihler arasındaki son tarihten geriye doğru olmak üzere sigortalılık sürelerinin belirleneceği ve giderek belirlenen ve borçlanılan bu süreler üzerinden yaşlılık aylığı bağlanacağı hükmü gereği davanın reddine dair mahkeme kararı yerinde olduğu dikkate alınarak davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 5225 gün yurtdışı borçlanmasının 20.12.1987 tarihinden itibaren ileri ay ve yıllara mal edilerek, yaşlılık aylığının 01.11.2019 tarihinden itibaren olması gereken miktara yükseltilerek ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,