Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/2987 K.2023/3016

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, dava dilekçesinde 13.05.1971 tarihinde doğmasına rağmen nüfusta doğum tarihinin 13.05.1973 olarak kayıt edildiğini, 31.10.1989 tarihinde Beyoğlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/798 Esas sayılı dosyasında yaş düzeltme davası açtığını, mahkemece gerçek yaşının 13.05.1971 olarak düzeltildiğini, kararın kesinleştiğini, 01.04.1988 tarihinde sigorta girişinin yapıldığını, 24.05.2021 tarihinde de emeklilik talebinde bulunduğunu, ancak kurumca yaş düzeltme işleminin ilk sigorta giriş tarihinden sonra yapıldığı gerekçesi ile düzeltmeden önceki doğum tarihini dikkate alarak 13.05.2013 tarihinde emekliye ayrılabileceğini bildirdiğini,

talebinin red edildiğini, kurum işleminin yasal dayanağının bulunmadığını, bu işlemin iptali için ...

4. İdare Mahkemesine 2021/1151 Esas sayılı dava açtığını, ancak görevsizlik nedeni ile davanın red edildiğini belirterek davalı kurumun emeklilik talebinin reddi işleminin iptali ile mahkeme kararı ile düzeltilen doğum tarihi olan 13.05.1971 tarihi dikkate alınarak emekliliğe hak kazandığının tespiti ve emeklilik tarihinden itibaren birikmiş emeklilik maaşlarının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK cevap dilekçesinde; davacının talebinin haksız olduğunu, 5510 sayılı 57/3 üncü maddesi ile bu yasaya göre çıkartılan 2011/58 sayılı genelgenin 3.1 nci maddesinin 5 inci fıkrasına göre kurum işleminin doğru olduğunu, belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan delillere, getirtilen sigorta kayıtlarına, Beyoğlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1989/798 Esas sayılı dosya kararına, nüfus kaydına ve tüm dosya kapsamına göre; davacının ilk defa 1988 yılında sigortalı çalışmaya başladığı, doğum tarihinin mahkeme karar ile 13.05.1973 tarihinden 13.05.1971 tarihi olarak düzeltildiği, yaş düzeltmesinin mahkeme kararında maddi hata olarak belirtilmediği, deliller toplanıp rapor alınarak esaslı değerlendirme sonucu belirlendiği,

nüfus kaydına göre de tescil işleminin önceki yıllarda yapılıp maddi hata sonucu yılın yanlış yazılmadığı, tescilin 07.02.1977 tarihinde olduğu, dolayısı ile yaş tashihi kararının maddi hataya da dayanmadığı, 5510 sayılı Kanun'un 57/3 üncü maddesine göre de davacının ilk defa çalışmaya başladığı tarihten sonraki yaş düzeltmelerinin dikkate alınmayacağının yasal zorunluluk olduğu, kurum işleminin doğru olduğu, davacının emeklilik şartlarından yaş şartını taşımadığı, emekli maaşı bağlanmayacağı gerekçelerine dayalı olarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde; davalı idarenin gerekçesi tarafımızın içinde bulunduğu durum ve mevzuat uygulaması gereği uygulanabilir değildir. Zira davalı idarenin kararının yasal dayanağı 31.05.2006 kabul 16.06.2006 Resmi Gazete'de yayım tarihli 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile bu Kanun'dan hareketle yayınlanan 28.02.2014 tarih ve 2014/5 sayılı Genelge'dir.

Buna karşın tarafımca yaş düzeltme işlemi 1989 yılında yapılmış ve ilk sigorta giriş tarihim ise 1988 yılına tekabül etmektedir.Bu kapsamda 2006 yılında yürürlüğe giren kanun ve 2014 yılında yayınlanan genelgenin tarafımın içinde bulunduğu duruma uygulanamayacağı açıktır. Nitekim Anayasa'nın "kanunlar geçmişe etkili olarak uygulunamaz" ilkesi gereği kazanılmış hakkımı, sonradan yürürlüğe giren Kanun ve genelge ile elimden alınmamalıdır.

Davalı İdare tarafından verilen 29.05.2021 tarih 51171429/-389010 sayılı emeklilik talebimin reddine dair kararın iptaline karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemenin gerekçesinde belirttiği maddi hatanın varlığı taleplerim için şart olmayıp, kanunların geriye yürütülmemesi ilkesi ihlal edilmektedir. Mahkeme tarafından verilen kararın iptaline karar verilmesi ve haklı taleplerimin kabulü gerekmektedir." gerekçesiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu 120/2 nci maddesi, (Bağ-Kur Yasası 66. maddesi), 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 57 nci maddesindeki hükümler dikkate alındığında; davacı ... Sigortalar Kurumuna ilk defa 01.04.1988 tarihinde tescil edilmiş, yaş tashihi kararı ise 27.12.1989 tarihinde verilmiştir.

Yukarıda belirtilen açık yasa hükmü ve Yargıtay içtihatlarına göre bu durumda ilk tescil tarihinden sonra yapılan bu yaş düzeltimi, sigorta işlemlerinde dikkate alınamayacağından, Mahkeme tarafından da davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla.

İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, davacının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar " karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının davalı kurum nezdindeki sigortalılık işlemleri yönünden doğum tarihinin 13.05.1971 olduğu ve 24.05.2021 tarihli tahsis talebine göre yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 5510 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,