Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/3001 K.2023/2632

...

İLK DERECE MAHKEMESİ

... 19. İş Mahkemesi

SAYISI

2016/479 E., 2020/209 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı şirket vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı şirket vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın davacı şirketin yüklendiği bir mantolama işinde iş kazası geçirerek yaralandığını, davalının iş göremezlik oranının % 40,2 olduğunu, bu oranın yüksek olduğunu belirterek, Adli Tıp Kurumu ve üniversitelerin tıp fakültelerinden sağlık kurulu rapor aldırılarak söz konusu oranın doğru olarak hesaplanmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilin sürekli iş göremezlik derecesini %40,2 olarak belirlendiğini, her ne kadar davacı işveren bu oranın yüksek olduğunu ileri sürmüş ise de aksine bu oranın düşük belirlendiğini, bu nedenle iş göremezlik derecesine itiraz ettiklerini beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'ın geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde ...

Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunun 12.05.2015 tarihli kararı ile %40,2 oranında maluliyetine karar verildiği, bu karara karşı işveren olan davacı tarafından itiraz edilerek dava açmış olduğu, Yüksek Sağlık Kurulunun 10.10.2017 tarih, 78/14182 sayılı kararına göre; düzeltme kaydıyla sigortalı davalı ...'ın %37,2 maluliyetine karar verildiği,

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 29.04.2019 tarih ve 7474 karar sayılı raporu ile Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporlarına göre de kazalının 01.04.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı arızası 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliği hükümleri kapsamında E cetveline göre % 15,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına karar verildiği görülerek, Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp 3. İhtisas Raporu arasında davacı lehine bir çelişki olduğundan Adli Tıp Üst Kurulundan yeniden rapor alınması yönüne gidilmiş olduğu,

... hakkında düzenlenmiş adli ve tıbbi belgelerde bildirilen verilerin ikinci üst kurulca tekrar değerlendirilerek 04.06.2020 tarihinde sürekli maluliyet oranının % 15,2 olduğuna karar verildiği gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile davalı ...'ın E Cetveline göre % 15,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davacı şirket vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

Davacı şirket vekili istinaf dilekçesinde; kazanılmış haklarının baki kalmak kaydıyla davalı ...'ın iş göremezlik oranının yüzde sıfır olması gerektiğini, kendisinin kazadan hemen sonra aynı iş kolunda çalışmaya başladığını, tanık beyanlarıyla da sabit olan bu husus karşısında her ne kadar haklı olarak iş göremezlik oranı düşmüş ise de yüzde on altında bir rakama düşmesi gerektiğini belirterek,

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; davalı ...'ın geçirmiş olduğu kazada sürekli iş göremezlik derecesinin müfettiş tahkikat raporu, sağlık kurulu raporları ve diğer belgelerin Sosyal Sigorta İşlemleri Tüzüğü hükümlerine göre değerlendirilmesi sonucu %40,2 olarak tespit edildiğini, Mahkemece maluliyet oranının %15,2 olarak belirlenmesi kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuşlardır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki kayıt ve belgelere göre; ... ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunun 12.05.2015 tarih ve 2375 sayılı meslekte kazanma gücü kaybı oranı (sürekli iş göremezlik derecesi) tespitine ilişkin sağlık kurulu kararında; sigortalı davalı ...'ın 01.04.2014 tarihinde meydana gelen iş kazasında PVC inşaat ustası olarak çalıştığı, 15.08.2014 tarihinde sürekli iş göremezlik durumuna girdiği, adı geçenin, E cetveline göre MKGKO (sürekli iş göremezlik derecesi) % 40,2 (yüzdekırknoktaiki) olduğunun belirtildiği,

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 10.10.2017 tarih- 78/14182 sayılı kararında; sigortalı davalı ...'ın geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı maluliyet oranının çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliği çerçevesinde düzeltme kaydıyla, Gr 21 VII 3 30 C38x1/3=12.6, Gr 21 XII 6 30 D 40x1/4 =10, Gr 21 XII 28 10 D 20 Düzeltmeye göre 37,07, E cetveline göre %37,2(yüzdeotıızyedivirgüliki) olduğu, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı, kontrol muayenesi gerekmediğinin belirtildiği,

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'ndan aldırılan raporda; " sigortalı davalı ...'ın, olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve PVC inşaat ustası olduğu anlaşılmakla meslek grup numarası (21) alınarak, "Gr21 XII(1...5)D %15, E cetveline (yaşına) göre % 15,2 (yüzdeonbeşvirgüliki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının, aynı yönetmelik çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığının bildirildiği,

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp İkinci Üst Kuruluna gönderildiği, Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'ndan aldırılan raporda; " sigortalı davalı ...'ın, olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve PVC inşaat ustası olduğu anlaşılmakla, meslek grup numarası (21) alınarak,

Gr21 XII (1..5)D % 15 E cetveline (yaşına) göre % 15,2 (yüzdeonbeşvirgüliki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının, Aynı yönetmelik çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığının bildirildiği gerekçesiyle ...

19. İş Mahkemesi'nin 28.12.2020 tarihli, 2016/479 Esas - 2020/209 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı şirket vekili ile davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı şirket tarafından; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır.

Davalı SGK vekili, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının belirlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı şirket vekili ve davalı kurum vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...