Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/3030 K.2024/8792

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 23.07.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde sağ ayak baş parmağı hariç diğer 4 parmağının tamamen kesildiğini henüz 21 yaşında kaza sonucu tüm hayatı değişen müvekkilin tek başına yürüyemediğini ve büyük psikolojik yıkım yaşadığını belirterek 149.255,55 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalının kusuru bulunmadığını, davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, davacının ayak parmaklarını kaza sonucu kaybetmediğini, buna ilişkin rapor bulunmadığını, davacının ayak parmaklarının yanlış tedaviler neticesi kesildiğini, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, iş kazasının oluşumunda davacı kazalının %5, davalı alt işveren ...'un %85, davalı asıl işveren Ilgaz İnşaat firmasının %10 kusurlu oranında kusurlu bulunduğu, davacının iş kazası nedeniyle %6,3 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği kabulünden hareketle ;

"...Davanın kısmen kabulüne/kısmen reddine;

1-) Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 134.776,81 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 23.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine,

2-) Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine,

3-) Dosyada daha önce yapılan ön ödemenin yukarıdaki tazminat miktarlarından mahsubuna,..." şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekilli dönem gelirlerinin yanlış hesaplandığı, BAM kararında ücretin 1.658,19 TL olarak esas alınması belirtilmesine rağmen ücrete Agi ilavesinin BAM kararına aykırı olduğu, aktif ve pasif dönemler belirlenirken hatalı belirleme yapıldığı, kusur değerlendirmesinin hatalı olduğu, davacıya atfedilen %5 kusur oranın düşük olduğu, manevi tazminat miktarının fahiş olduğu hususlarını ileri sürerek yasal süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"..Davacının maddi tazminat hesabı aktif ve pasif dönem Yargıtay uygulaması ile maddi tazminat hesaplamalarında esas alınması gerektiği belirtilen TRH2010 tablosuna göre hukuka uygun yapılmış olduğundan maddi tazminat hesaplamasına ilişkin davacı istinaf istemi isabetsizdir.

Dairemiz gönderme kararında davacının net ücretinin 1.658,19 TL olduğu belirtilmiş olup bu ücrete agi dahil olmadığından agi ilavesi ile maddi tazminat hesabı hukuka uygun olup davalı istinaf istemi isabetsizdir.

Somut olayda davacının iş kazası neticesinde sağ ayak parmaklarından %6,3 oranında sürekli iş göremez kalınacak biçimde yaralandığı, işverenin sorumlu olduğu kusur oranının %95 olduğunun belirlendiği, kazanın 23.07.2016 tarihinde olduğu ve davacının 1000.000,00 TL manevi tazminat talebi olduğu görülmektedir.

Kaza tarihi ve olayın oluş şekli ile iş kazasının oluşumundaki kusur durumları gözetilerek, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.06.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları dikkate alındığında davacıya verilen manevi tazminat tutarı fazla olup somut olayın özelliklerine göre 25.000 TL manevi tazminat takdiri gerekmiştir. . ...." gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak;

"...a- Davacının davasının kısmen kabulü ile

b- 134.776,81 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 23.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine,

c- 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine,

d- Dosyada daha önce yapılan ön ödemenin yukarıdaki tazminat miktarlarından mahsubuna,..." şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi

3. Değerlendirme A) Davalılar vekilinin manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden; Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilince dava dilekçesinde davacı için 100.000,00 TL manevi tazminat istemi talebinde bulunulduğu, temyize konu İlk Derece Mahkemesi kararında davacı lehine hükmolunan manevi tazminat miktarlarının 60.000,00 TL olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda anılan kararı ile davalılar vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak bu kez davacı lehine 25.000,00 TL manevi tazminata hükmolunduğu bu suretle kabulüne karar verilen tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalılar vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

B) Davalılar vekilinin maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden; 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IV.KARAR

Açıklanan sebeple; Davalılar vekilinin manevi tazminat alacağına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Davalılar vekilinin maddi tazminat alacağı yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,