Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/3434 K.2023/11561

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davalılar ... Doğalgaz İletim A.Ş., ...., Temelsu Uluslararası Müh. Hizm. A.Ş. yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili, davalılar ... Türk Sig. Şti. ve Temelson Jeoteknik Hizm. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... Hizm. Ltd. Şti.‘nin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar ve davalı ... şirketinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalılar ... Doğalgaz İletim A.Ş., ...., Temelsu Uluslararası Müh. Hizm. A.Ş. yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmek ve de duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma taleplerinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 21.11.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir.

Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacılar adına Av. Şakir Özden ile davalı ...Ş. adına Av. ..., davalı ... Müh.Hiz.A.Ş. adına Av. ... ve davalı ... Uluslar arası A.Ş. adına Av. ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından temyiz edildiği; davacı tarafça ibraz edilen temyiz dilekçesinin davalı ... Hizm. Ltd.

Şti. vekiline 20.02.2023 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra adı geçen davalı vekilinin 01.03.2023 tarihli temyize cevap dilekçesi ibraz ettiği, dilekçede müvekkili şirket yönünden illiyet bağından bahsetmenin ve ona sorumluluk yüklemenin mümkün olmadığını, bir olayın iş kazası olarak nitelendirilmesinin işverenin her durumda bu kazadan sorumlu tutulmasını gerektirmediğini, somut olayda müvekkili şirketin kazayı önleyebilmek için alabileceği ve fakat almadığı hiçbir tedbir bulunmadığını, müteveffa sigortalının talimat ve kurallara aykırı hareketi ile hem kendi güvenliğini hem de nezaretindeki işçilerin güvenliğini tehlikeye attığını,

kazanın bu nedenle meydana geldiğini, buna karşın hükme esas alınan bilirkişi kusur raporunda gerekçe uydurulmak suretiyle müvekkili şirkete %20 oranında kusur izafe edildiğini ve İlk Derece Mahkemesince alınan hatalı kusur raporunun istinaf mahkemesince de benimsendiğini ve fakat maddi tazminat yönüyle karar kesin olduğundan kendilerince temyiz yoluna başvurulamadığını, oluşa ve dosya kapsamına göre davacıların manevi tazminat miktarına dair temyiz itirazlarının reddi gerektiğini, her ne kadar davacıların müteveffanın kaybından üzüntü duymadıklarını düşünmek mümkün değilse de;

müteveffanın işverenin talimatlarına ve hukuka aykırı hareketi neticesinde kazanın meydana gelmesi, esasen müvekkili şirket yönünden illiyet bağının mevcut olmaması, buna rağmen davacılar yararına maddi-manevi tazminatlara hükmedildiği, müterafık kusurda dahi TBK’nın 52 nci maddesi gereğince durumun gereklerine göre mahkemenin tazminatı tamamen kaldırabileceği, buna rağmen davacılar yararına azımsanamayacak miktarlarda manevi tazminata hükmedildiği,

manevi tazminatın zenginleşme aracı olamayacağı ve olay tarihi itibariyle hüküm altına alındığından paranın satın alma gücünde sonradan meydana gelen düşüşlerin temyiz nedeni yapılamayacağı, müvekkili şirketin içinde bulunduğu mali güçlüğün de dikkate alınması gerektiği hususları ile sair itirazları da dikkate alınarak, davacıların haksız ve hukuki dayanaktan yoksun bulunan tüm temyiz itirazlarının reddini talep ettikleri" hususlarının ileri sürüldüğü, dilekçe ile birlikte temyiz harcı yatırılmadığı belirlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesinin yollaması ile temyizde de uygulanan 348 inci maddesi birlikte değerlendirildiğinde temyiz dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile temyiz yoluna başvurabilir.

Somut olayda, davacı tarafça ibraz edilen temyiz dilekçesinin davalı ... Hizm. Ltd. Şti. vekiline 20.02.2023 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra adı geçen davalı vekilinin 01.03.2023 tarihli temyize cevap dilekçesi ibraz ettiği ve temyize cevap dilekçesinde hükme yönelik itirazlar ileri sürüldüğü anlaşıldığına göre, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... Hizm. Ltd. Şti. vekilinden 01.03.2023 tarihli dilekçelerinin katılma yoluyla temyiz dilekçesi olup olmadığının sorularak, dilekçenin hukuki niteliğinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde kesin olarak tespit edilmesi gerekir.

01.03.2023 tarihli dilekçenin katılma yoluyla temyiz dilekçesi niteliğinde olduğunun anlaşılması halinde mahkemece 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılmayacağı hükmünü ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi hükümlerini göz önünde bulundurulmak suretiyle;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun katılma yoluyla temyiz yoluna başvuran tarafa yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek ilgilisine tebliğ edilmesi, tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair bu ek kararın temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.