Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/436 K.2024/2822

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Kurum ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.10.2023 tarihli, 2022/10569 Esas ve 2022/12987 Karar sayılı kararıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; davacının hiç bir zaman hiç bir şekilde çalışmadığını, tüm personelin bildirildiğini, bildirimsiz çalışan personel olmadığını, işe girmek için defalarca başvurduğunu ancak kişisel koşulları uygun olmadığı için işe alınmadığını, Mahkeme kararının hatalı olduğunu belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.