Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/4646 K.2023/6484

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.09.2013 - 31.07.2015 tarihleri arasında binaların iç sıva, dış sıva ve dış cephe mantolama işlerinde davalılara ait inşaat iş yerlerinde kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i Müdahil Kurum vekili, kurumun kendisine sunulan resmi beyanlar bilgi ve belgelere bağlı olarak resmi işlemler yapmakla mükellef olduğunu, davacının işyerinde çalıştığına dair kesin kanıt ve belgeler bulunmadığını, bu nedenle davacının bu isteğinin kurumca kabul edilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı tarafından yaptırılan 3 inşaatta çalıştığı anlaşılmıştır. Davacı vekili her ne kadar 01.09.2013 - 31.07.2015 tarihleri arasında kesintisiz bir çalışmadan bahsetmekte ise de. Arsin Belediye Başkanlığı'nın 06.06.2018 tarihli müzekkere cevabından anlaşılacağı üzere, davalı tarafından yaptırılan inşaatlara ruhsat verilmesi farklı tarihlerde olup, inşaatların yapımı farklı tarihlerde başlamıştır.

Davacının yapmış olduğu iş nedeniyle inşaatın belli bir alanında çalışacak olması nedeniyle kesintisiz bir çalışma yaptığının kabulü mümkün görünmemektedir. Dinlenilen bordro tanıkları davacıyı tanımadığını beyan etmişlerdir. Davacı tanıkları ise davacının davalı işyerinde peyder pey çalıştığını başka iş bulduğu takdirde o inşaata gittiğini, sonra tekrar gelerek davalı işyerinde çalıştığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece yaptırılan kolluk araştırma tutanağında da davacının davalı işyerinde peyder pey çalıştıkları, inşaata bazı günler geldikleri, bazı günler inşaata uğramadıklarının tespit edildiği anlaşılmıştır. Davacının yapmış olduğu iş niteliği itibariyle mevsimsel faktörler ve diğer sebeplerle ayın belli günlerinde çalışmaya müsait bir iş olup, ayın belli günlerinde çalışma hayatın olağan akışına aykırılık göstermediği gerekçesiyle;

Davanın reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacının 3 çocuğu ile birlikte davalının Arsin ilçesinde bulunan inşaatlarında kesintisiz olarak çalıştığını, bu nedenle davacı dışında davacının çocukları tarafından da aynı mahiyette davalı aleyhine hizmet tespit davaları açıldığını, davacı ve çocuklarının çalıştığı davalıya ait bu inşaatların toplam 86 daire ve 8 iş yerinden oluştuğunu, davalının kuruma bildirdiği çalışma tarihleri dikkate alındığında söz konusu işin kuruma bildirilen bu süre içerisinde bitirilmesinin imkansız olduğunu, yapılan çalışmanın davacı ve 3 çocuğunun çalışması ile ne kadar zamanda tamamlanabileceğinin bilirkişi marifetiyle tespit edilebileceğini,

davalı tarafından beyan edilen çalışma süresi ile yapılan işin miktarı incelendiğinde davalının çalışma günlerini kuruma eksik bildirdiğinin çok rahatlıkla tespit edilebileceğini, davaya konu kesintisiz çalışmanın sadece tanık beyanları ile ispat edilmesinin de oldukça zor bir durum olduğunu, çünkü davacının çalışmasının, yapılan iş gereği inşaatta çalıştırılan diğer çalışanlarla aynı dönemde olmadığını, bilindiği üzere bina inşaatının tamamlanması için farklı çalışanların sırayla çalışması gerektiğini,

bu manada örneğin binanın kalıp işini yapan çalışanların sıva işini yapan çalışanlar ile aynı dönemde çalışmasının mümkün olmadığını belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 01.09.2013-31.07.2015 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini talep ettiği, özellikle dava konusu tarihleri kapsayacak şekilde davalı işyerinde çalışması bulunan bordro tanıklarının beyanına göre davacının, uyuşmazlık konusu dönemde davalı işyerinde çalışmanın kesintisiz olduğu kanıtlanamadığından talebin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu,

davacı tarafça yapılan işe göre işin ne kadar süre sürebileceğine dair rapor alınarak karar verilmesi gerektiği iddia edilmiş ise de bu şekilde farazi olarak hizmet tespitine karar verilemeyeceği, zira inşaatta tek kişinin çalışmadığı, hangi işçinin ne kadar süre çalıştığının ve kapasitesinin bilirkişi tarafından tespitinin mümkün olmayacağı, Dairenin 2022/2789 Esas 2023/11 Karar numaralı dosyasında davacı ile aynı şartlarda çalıştığını iddia eden Erhan Bakır'ın açtığı davada davanın reddine ilişkin karara karşı yapılan istinaf başvurusunun da esastan reddine karar verildiği,

Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla;

Davacı tarafın istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 01.09.2013-31.07.2015 tarihleri arasında binaların iç sıva, dış sıva ve dış cephe mantolama işlerinde davalılara ait inşaat iş yerlerinde kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiştir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2. 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin 9 uncu fıkrası

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,