Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/4861 K.2023/5520

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sürekli iş göremezlik oranı tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 27.03.2013 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kazadan sonra ... Başkanlığı Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından müvekkilinin maluliyetinin %15,2 olarak belirlendiğini ve 01.03.2016 tarihi olan kontrol kaydının hiç bir gerekçe olmadan 20.03.2019 tarihine atandığını, itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulu tarafından da %15,2 oranında malul olduğu belirlenerek aynı tarihte kontrol kaydı kararı verildiğini, müvekkilinin maluliyetinin derecesinin çok daha fazla olduğunu beyanla davacının 27.03.2013 tarihinde geçirdiği kaza nedeni ile maluliyet oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Eti Toprak Endüstrisi ve Ticaret A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli ve 2016/1135 E-2020/168 Karar sayılı kararıyla; "davacının 27/03/2013 tarihinde davalı .... ' ne ait iş yerinde hizmet akdi ile çalışırken uğradığı iş kazası sonucunda, sağ el ve kol ile sol el ve kolundan yaralandığı ve bu yaralanma sonucunda ...

Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık kurulunun 12.10.2015 tarihli sağlık kurulu kararıyla davacının maluliyet oranının %15,2 olarak tespit edildiği, davacı vekilinin itirazı üzerine sosyal sigorta yüksek sağlık kurulunun 05.02.2016 tarihli 10/1916 sayılı kararına göre maluliyet oranının %15,2 olarak tespitine karar verildiği, davacı vekilinin sosyal sigorta yüksek sağlık kurulu kararına da itirazlarını dile getirerek davacının maluliyet oranının tespitine ilişkin iş bu davayı açtığı, dosyanın yukarıda zikredile prosedür gereğince dosyanın Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kuruluna gönderildiği,

bu kurulun davacının maluliyet oranını %15,2 olduğuna ilişkin karara vardığı, dosyanın vaki itirazlar üzerine Adli Tıp İkinci Üst Kuruluna gönderildiği üst kurulca davacının maluliyet oranının %15,2 olduğuna ilişkin rapor düzenlendiği, davacının 27.03.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meydana gelen maluliyet oranının %15,2 olduğu " gerekçesiyle,

"Davanın kabulü ile; davacının 27.03.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meydana gelen maluliyet oranının %15,2 olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli ve 2020/1376 Esas 2021/1585 Karar sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz 02.03.2022 tarih ve 2021/12460 Esas, 2022/2799 Karar sayılı ilamı ile; "... her ne kadar kontrol muayeneleri sonucu, davacının sürekli iş göremezlik oranı % 7.2 olarak belirlenmiş ise de, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 gün ve 1976/4 E. 1976/6 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere Yüksek Sağlık Kurulu kararlarının, Sosyal Sigortalar Kurumunu bağlayıcı ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmaması ve Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulun'ca % 15, 2 oranında sürekli iş göremezlik oranı belirlenmiştir.

Buna göre mahkemece davacının 27/03/2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meydana gelen maluliyet oranının % 15,2 olduğunun tespitine yönelik tespiti isabetli ve yerinde ise de; davacının sürekli iş göremezlik oranı dava tarihinden önce % 15,2 oranı belirlenmesi ve talebinin sürekli iş göremezlik oranının % 15,2 oranından daha yüksek olduğunun tespitine ilişkin olması karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir..." gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. İlk derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının sürekli iş göremezlik oranının dava tarihinden önce Kurum tarafından % 15,2 oranı olarak belirlendiği, yukarıda mezkur prosedür izlenerek Adli Tıp İkinci Üst Kurulunca da davacının sürekli iş göremezlik oranının %15,2 olarak tespit edildiği, davacının talebinin ise sürekli iş göremezlik oranının %15,2 oranından daha yüksek olduğunun tespitine ilişkin olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; iş bu davayı açmakta müvekkilinin menfaatinin bulunduğunu ve bu davayı davalı kurumun tamamen yanlış prosedür uygulaması sebebiyle açmak zorunda bırakıldıklarından dolayı davalılar lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesine de itiraz ettiklerinden bahisle, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş göremezlik oranı tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 19 uncu ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,