Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/4939 K.2023/6026

Taraflar arasındaki 657 sayılı Kanun'un 4/b kapsamında çalışan davacının, idare mahkemesi kararı gereği davalı işveren tarafından kabul edilmeyen 15.07.2013-06.05.2014 tarihleri arası hizmetinin sayılması istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle HMK'nın 115 inci maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle Yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle HMK'nın 115 inci maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının halen ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Diyetisyen olarak görev yapmakta olduğunu, ...

Dumlupınar Üniversitesi Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 657 sayılı Kanun'un 4/B maddesi uyarınca sözleşmeli diyetisyen olarak görev yapmakta iken doğum nedeniyle sözleşmesinin feshedildiğini, tekrar görevine dönmek istemiyle yaptığı başvurusunun reddi üzerine dava açtığını, Eskişehir 2. İdare Mahkemesinin 21.02.2014 tarihli ve 2013/925 E. 2014/115 K. sayılı kararıyla davasının kabul edildiğini ve Diyetisyen olarak tekrar görevine başladığını,

göreve başlamasından sonra açtığı dava sonucu Eskişehir 2. İdare Mahkemesinin 2018/702 E. 2019/306 K. sayılı kararı ile de 15.07.2013-06.05.2014 tarihleri arasında alamadığı haklarının ödenmesine karar verildiğini ve bu kararın ...

3. İcra Müdürlüğünün 2019/10012 E. sayılı dosyası ile takibe konularak haklarının tahsil edildiğini, davacının son olarak 15.07.2013 tarihinden işe fiilen başladığı 06.05.2014 tarihine kadar geçen zamanda çalışamadığı dönemde mahrum kaldığı tüm Sosyal Güvenlik haklarının tespiti ile yatırılmayan primlerinin ödenmesi ve prim günlerine ve hizmet süresine eklenmesi için SGK Başkanlığına ve davalı ...

Bakanlığına dilekçeyle başvuruda bulunulduğunu, altmış gün geçmesine rağmen cevap verilmediğini, yasal anlamda taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek; davalı ...

Bakanlığının haksız idari işlemi nedeniyle görevine dönemediği için açıkta kalan ve bu süre zarfında başka bir işte de çalışmayan davacının işe başlatılmadığı için primi yatırılmayan 15.07.2013-28.04.2014 tarihleri arasındaki yatırılmayan primlerinin tespiti ile davalı Bakanlıktan tahsiline, davacının prim günlerine ve hizmet süresine eklenerek Kurum kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın idare Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, esas yönünden de reddi gerektiğini beyan etmiştir.

Dahili davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle HMK 115 inci maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece, uyuşmazlığın idari yargıda çözümlenmesi gerektiği, yargı yolunun caiz olmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesine karşın Kurum lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Somut olayda; ilk derece mahkemesince hükmün verildiği tarihte yürürlükte olmayan 1086 sayılı HUMK'nın 7/1. maddesindeki “Diğer bir mahkeme yahut idari makam veya yargı merciinin görevine giren bir dava veya iş kendisine arz olunan mahkeme, duruşma yapmadan görevsizlik kararı verebileceği gibi davanın her safhasında kendiliğinden görevli olmadığına da karar verir.” şeklindeki düzenlemenin sonradan yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’da bulunmaması,

aynı Kanunun 331/2 nci maddesinin sadece adli yargı içerisinde mahkemelerce verilen kararlara ilişkin olması ve esasen 6100 sayılı HMK’daki yargı yoluna ilişkin hükümlerin görev kısmında değil, dava şartlarına ilişkin 114/b ve 115/2 maddelerinde düzenlenmesi karşısında, mahkemece, dava şartı olan yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine ve buna bağlı olarak davalı lehine yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, "yargılama giderleri ve vekalet ücretinin görevli mahkemece değerlendirilmesine" şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğu,

Nitekim Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 28.10.2013 tarihli ve 2013/8249-19344 E.K. sayılı ilamı da bu yönde olduğu, dahili davalı Kurum vekilinin yerinde bulunan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, diğer davalı tarafından istinaf yoluna başvurulmaması ve bu hususun kamu düzenine de ilişkin bulunmaması nedeniyle sadece dahili davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi suretiyle dahili davalı Kurumun istinaf başvurusunun kabulü ile; ...

2. İş Mahkemesinin 11.10.2022 tarih ve 2022/49 E. 2022/264 K. sayılı kararının kaldırılmasına, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle HMK'nın 115 inci maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; iş kanunu kapsamında çalıştığını ve adli yargının görevli olduğunu belirterek kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 657 sayılı Kanun'un 4/b kapsamında çalışan davacının, idare mahkemesi kararı gereği davalı işveren tarafından kabul edilmeyen 15.07.2013-06.05.2014 tarihleri arası hizmetinin sayılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 657 sayılı Kanun'un 4/b madde hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,