Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5136 K.2023/5193

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve fer-i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı feri müdahil Kurum vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının apartman işyerinde 24.05.1984 - 01.05.1986 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, sigorta bildiriminin yapıldığını, sigortasız işçi çalıştırılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Feri Müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, iş yerinin davaya konu tarihlerde 506 sayılı Kanun kapsamında olup olmadığının araştırılması ve Kurum kayıtlarının aksine eşdeğer nitelikte resmi belgelerle kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; gelen belge ve evraklar doğrultusunda davacının askerlik borçlanması ve yurt dışı hizmetlerini borçlandığı görülmekle, bunların da 06.11.1982- 05.07.1984 arası askerlik borçlanması, 26.05.1986-30.03.1987 arası yurt dışı borçlanması olduğu, işe giriş bildirgesine göre işe başlangıç tarihinin 01.02.1985 tarihi ve davacının talep tarihleri dikkate alınarak ancak 01.02.1985 tarihinden 01.051986 tarihine kadar olan bölüm için tespit yapılmasının mümkün olacağı kanaati benimsenmiştir.

Ayrıca ücret bakımından kurum taban ücretinin üzerindeki ücretlerin yazılı belge ile ispatı gerektiği, bu konuda dosayaya yazılı belge sunulmaması nedeniyle kurum taban ücretlerine itibar edilerek o tarihteki TL karşılıkları esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne davacı ...'ın 16020169 sigorta sicil numarası ile davalı işyerinde;

-01.02.1985-30.06.1985 tarihleri arasında günlüğü 890,00.-TL den 150 gün süre ile,

-01.07.1985-31.12.1985 tarihleri arasında günlüğü 948,00.-TL den 180 gün süre ile,

-01.01.1986-01.05.1986 tarihleri arasında günlüğü 1.083,00.-TL den 120 gün süre ile çalıştığının tespitine, fazlaya dair istemin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; işe giriş bildirgesi bulunmadan tespit kararı verildiğini, Kanun'un 90 ıncı maddesinin ve buna göre davacının oğlunun doğmasının gözetilmediğini, davalının primleri ödememesi halinde bu sağlık yardımından yararlanmasının mümkün olmayacağını, eksik araştırma ile hüküm kurulduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Feri Müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarının yeterli olmadığını, tanıkların hiç birisinin çalışma dönemini net olarak bilmediğini, Kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmediğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen komşu işyeri tanıkları ile kat maliklerinin beyanına göre davacının davalı ... işyerinde 01.02.1985- 01.05.1986 tarihleri arasında sigorta primine esas kazancın alt sınırı üzerinden (Kurum taban ücreti) çalıştığının kanıtlandığı, tanıkların apartmanın 5 katlı ve 12 daireli olduğunu, davacı ve ailesinin kapıcı dairesinde oturduğunu, apartman temizliği, çöp toplama, servise çıkma ve kalorifer yakma işini yaptığını ifade etmeleri nedeniyle çalışmanın tam zamanlı olduğuna yönelik kabulün somut olaya uygun bulunduğu anlaşılmakla;

davanın kısmen kabulüne dair mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davalı ... yönetimi vekilinin ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca oy birliğiyle esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer-i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer-i Müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,