Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5396 K.2023/5631

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı işveren vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Aras İplik San. ve Dış Tic. A.Ş.'nde 15.11.2017 tarihinde arkacı olarak çalışmaya başladığını, 10.12.2017 tarihinde davacının davalı şirkete ait fabrikada çalışmakta iken iş kazası geçirdiğini, iş kazası sebebiyle Uşak 1.İş Mahkemesinin 2018/53 E. sayılı dava dosyası ile tazminat davası açıldığını, tazminat davasında davacının maluliyet oranının ATK 2. Üst Kurulu tarafından %50 olarak belirlendiğini,

bu sebeple de iş bu rapora istinaden 09.05.2022 tarihinde peşin sermaye değerli gelir bağlanması için Kuruma başvuruda bulunduğunu ancak davalı Kurum tarafından talebi hakkında işlem yapılamayacağının belirtildiğini beyanda Uşak 1.İş Mahkemesi 2018/53 E. sayılı dava dosyasında davacının maluliyet oranı 19.08.2021 tarihli ATK 2. Üst Kurulu raporunda %50 tespit edildiği dikkate alınarak, davacının geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maluliyetinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediklerini, reddine karar verilmesini talep ettiklerini, hükme esas alınması talep olunan ATK 2. Üst Kurulu raporunun 19.08.2021 tarihinde düzenlendiğini, ancak Maluliyet ve Çalışma Gücü kaybı tespiti işlemleri Yönetmeliğin 28.09.2021 tarihinde değiştirilerek yürürlüğe girdiğini, 28.09.2021 tarihinde 31612 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine göre düzenlenmesinin yasal bir zorunluluk olduğunu,

bu nedenlerle dosyaya sunulan 2. Üst Kurulu raporuna itiraz ettiklerini ve 28.09.2021 tarih ve 31612 sayılı Yönetmelik kapsamında davacı hakkında kök raporun en başından hazırlanması için dosyanın üniversiteler arası doktorlar kuruluna tevdiine karar verilmesini talep ettiklerini belirterek açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından tazminat davası açılmış bulunduğundan, eldeki davanın açılmasında hukuki menfaati olmadığını ve derdestlik itirazını ileri sürdüklerini, Yüksek Sağlık Kurulu'nun 10.04.2019 tarih 2019/6837 sayılı kararı ile sürekli iş göremezlik derecesinin % 9,3 olarak belirlendiğini, bunun üzerine davalıya bu konuda bilgi verildiğini ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının %10'un altında olması nedeniyle gelir bağlanamadığının bildirildiğini, yapılan işlemin mevzuata ve hukuka uygun olduğunu, ayrıca kabul anlamına gelmemekle birlikte,

söz konusu davanın açılmasında müvekkili olan Kurumun sataşmaya ve dava açılmasına sebebiyet vermediği için, kurum aleyhine mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin yüklenilmemesi gerektiğini, talep edilen süreler ile ilgili kuruma herhangi bir müracaatta bulunulmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile; davacı/sigortalı ...'ın 10.12.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle çalışma/meslekte kazanma gücünün %50’sini kaybettiğinin tespitine, aksine kurum işleminin iptaline" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla ilk derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde; Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan değerlendirmede 28.09.2021 tarihli Yönetmeliğin dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulu ile Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'nun raporlarında davacının %50,0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı belirtildiği ve 28.09.2021 tarihli Maluliyet Ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'nin iş kazasından kaynaklanan meslekte kazanma güç kaybı tespitine yönelik incelemelerde uygulanma olanağı bulunmadığı gözetildiğinde, ilk derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanaati ile "Uşak 2. İş Mahkemesi'nce verilen 11.10.2022 tarih,

2022/241 Esas ve 2022/489 Karar sayılı karara yönelik davalı Kurum vekilinin ve davalı şirket vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı şirket vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının maruz kaldığı iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu,

3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 01.03.2021 tarih ve 3452 sayılı rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 19.08.2021 tarih ve 1316 sayılı raporu ile giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekili ile davalı şirket vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,