Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5496 K.2023/6231

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirketlerde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı dönemdeki gerçek ücretinin sefer primleri de eklenmek suretiyle tespit edilerek eksik yatan primlerinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı işveren vekili; davacının müvekkili firmada uluslar arası tır şoförü olarak ve SGK kayıtlarında da anlaşılacağı üzere 02.03.2004-30.10.2012 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığını, davacıya asgari ücret dışında ödenen harcırahın şoförün seferde bulunduğu esnadaki yemek-konaklama ve bu gibi şahsi ihtiyaçlarının giderilmesi amacıyla verilen birer bedel olduğunu, ücretine dahil olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili; davacının talebinin prime esas kazancın işveren tarafından bildirilenden yüksek olduğu iddiası ise bunun her türlü şüpheden uzak yazılı delille ispatlanması gerektiğini, bu noktada tanık delilinin yeterli olamayacağını, davalı işyerinin kanun kapsamına alındığı tarih ile kapsam dışında olduğu tarihin araştırılması gerektiğini, 6552 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi ile 5521 sayılı Kanun'a eklenen hükümle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanun'u ile diğer sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıklarda hizmet akdine tabi çalışmalar nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talepleri hariç olmak üzere dava açılmadan önce Kuruma müracaat edilmesinin zorunlu olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi

yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının işveren aleyhine açtığı ... 31. İş Mahkemesinin 17.06.2015 tarih, 2013/688 Esas- 2015/228 Karar sayılı işçilik alacakları dosyasında; davacının en son 1.607,81 TL net, 2.245,87 TL brüt ücretle çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulduğu, hükmün Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 29.02.2016 tarihli onama ilamı ile kesinleştiği, davacıya ödeme yapıldığına ilişkin ... 12. İcra Dairesinin 2015/11930 takip sayılı icra dosyasındaki reddiyat makbuzunun ibraz edildiği, bu kapsamda, yargılamaya konu dosyada 02.03.2004 - 30.10.2012 tarihleri arasındaki son ayın prime esas kazancı, ödemesi yapılan işçilik alacağı dosyasındaki miktar üzerinden aylık 2.245,87 TL brüt ücret üzerinden belirlenmekle;

Davacının davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine, Davacının davalı 1045744 sicil numaralı işveren bünyesinde 01.10.2012-30.10.2012 tarihleri arasında aylık brüt 2.245,87 TL ücret ile sigortalı olarak çalıştığının tespitine, sigorta primlerinin bu şekilde davalı işveren tarafından tamamlattırılmasına, Kurum kayıtlarının bu haliyle düzeltilmesine, Fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: 1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Müvekkilce açılan ... 31. İş Mahkemesi'nin 2013/688 E. ve 2015/228 K. sayılı kararının, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2015/26830 E. ve 2016/4300 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiğini, kesinleşmiş mahkeme kararlarının kesin delil niteliğinde olduğunu, Yargıtay 7.(Kapatılan), 9 ve 22, 10, ve 21. Hukuk Daireleri'nin 2016 yılına kadar vermiş olduğu binlerce kararda belirtildiği üzere;

uluslararası tır şoförlerine ödenen sefer primleri ücretin asli unsuru olup ücretin bir parçası olduğunu, yerel mahkemece tarafların bildirmiş olduğu tanıklar dışındaki bordro tanıklarının dinlenilmediğini, bu yönde bir araştırma da yapılmadığını, gerekçeli kararda, gerekçe ile sonuç arasında çelişki bulunduğunu, Anayasa Mahkemesi'nin vermiş olduğu hakkaniyete uygun yargılanma ilkesi ihlali kararlarının dikkate alınmadığını, davanın kabulü gerektiğini belirterek,

2.Davalı Kurum Vekilinin İstinaf Sebepleri Eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek,

3.Davalı İşveren Vekilinin İstinaf Sebepleri Yerel mahkeme kararının gerekçesisinin hatalı olduğunu, davacının iddiası aşılarak hüküm tesis edildiğini, davacı iddiasının prime esas "ücret miktarının" 2.245,87 TL olduğu yönünde olduğunu, davacının asgari ücret ile istihdam edildiğini, davacının yurtdışı seferlerine gittiğinde ise, harcırah kanunu kapsamında, gittiği ülkeye göre değişkenlik gösteren şekilde, müvekkili şirket tarafından harcırah /yolluk ödemesi yapıldığını, davacıya asgari ücret dışında ödenen bu harcırahın, ücretine dahil olmadığını, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuşlardır.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ... 19. İş Mahkemesi'nin 15.06.2022 tarihli, 2021/142 Esas - 2022/128 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekilinin, davalı işveren vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 200 ve 202 nci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 77 inci maddesinin 2 nci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinin birinci fıkrasının b bendi, 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası ile 77 ve 80 inci maddeleri,

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,