Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5753 K.2023/6075

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 21.10.1997 tarihinde işe başladığını, kalite kontrol bölümünde iplik temizleme işi yaptığını, davacının 2004 yılının son aylarında işten ayrıldığını, SGK'ya başvuru yaptığında işe giriş tarihinin 1997 olarak değil, 1 Ocak 2000 olarak SGK'ya bildirildiğini gördüğünü, işverenin sigorta primlerini hiç yatırmadığını, bu durumun müvekkilini hak kaybına uğrattığını beyanla, müvekkilinin sigorta başlangıç tarihinin 21.10.1997 olarak tespitine, primleri yatırılmamış olan 21.10.1997-01.01.2000 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, öncelikle davanın zamanaşımından reddini talep ettikleri, davacının dava dilekçesindeki delillerini somutlaştırmadığını, delil listesini vermediğini, davacının müvekkili şirkette sigortasız çalıştırıldığı dönemlerin olmadığını, davacı işçinin çalışmalarının kuruma düzenli olarak bildirildiğini, ilk olarak 25.02.2000 tarihinde çalıştığını, yaklaşık 3 yıl sigortasız çalıştırılmanın mümkün olmadığını, hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, resmi kayıtlara göre karar verilmesi gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.06.2018 tarihli ve 2017/472 Esas, 2018/294 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.06.2020 tarihli ve 2018/2641 Esas, 2020/540 Karar sayılı kararıyla somut olayda; İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, dosya kapsamı ve usul ekonomisi dikkate alınarak davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının esasdan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında; hüküm davalı vekili temyizi yönünden, 18.03.2021 tarihinde davalı vekilinin temyizden vazgeçmiş olması ve vekâletnamesinde temyizden vazgeçme yetkisinin bulunması nedeniyle, temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine, fer'i müdahil Kurum vekilinin temyizi yönünden; davacının çalışması ile ilgili müfettiş tahkikat raporları, bu kapsamda kurum tespitinin bulunup bulunmadığı, kuruma intikal etmemiş olsa dahi nizalı dönemde prim kesintisi yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, dava dışı iş yerlerinden yapılan bildirimler ve dava tarihinin 14.12.2017 tarihi olduğu değerlendirilmek suretiyle hak düşürücü süre irdelenip bu kapsamda karar verilmelidir yönlerinden karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 17.02.2022 tarihli ve 2021/697 E. 2022/406 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 17.11.2022 tarihli, 2022/12316 E. 2022/14426 K. sayılı ilamında somut davada; davacı davalıya ait iş yerinde 21.10.1997-01.01.2000 döneminde çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı kurumun 22.12.2021 tarihli yazısı ile davacının davalı iş yerinde çalıştığının tespit edildiği bildirilmiş olup, davacıya ait 20.12.2021 tarihli hizmet cetvelinde 21.10.1997-31.12.1998 tarihleri arasındaki hizmetlerinin işlenmiş olduğu görülmektedir. Davacının talep ettiği dönemin kurum tarafından tespit ve kabul edilmiş olması hak düşürücü süreyi kesen nedenlerdendir.

Ayrıca çalışmanın tespitinin istenildiği dönemin kurum kayıtlarına işlendiği belirtildiğinden, bu husus araştırılarak davanın konusuz kalıp kalmadığı değerlendirilmeli, sonucuna göre karar verilmelidir yönünden bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla somut davada; davacı davalıya ait iş yerinde 21.10.1997-01.01.2000 döneminde çalıştığının tespitini talep etmiş, kurumun 22.12.2021 tarihli yazısı ile davacının davalı iş yerinde çalıştığının tespit edildiği bildirilmiş olup, davacıya ait 20.12.2021 tarihli hizmet cetvelinde 21.10.1997-31.12.1998 tarihleri arasındaki hizmetlerinin işlenmiş olduğu görülmektedir. Davacının talep ettiği dönemin kurum tarafından tespit ve kabul edilmiş olması hak düşürücü süreyi kesen nedenlerdendir. Ayrıca çalışmanın tespitinin istenildiği dönemin kurum kayıtlarına işlendiği anlaşılmakla; bu hali ile davanın konusuz kalması nedeni ile ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, mahkeme kararının yerinde olmadığı, çalışmanın ispatlanamadığı yönünden kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 21.10.1997-01.01.2000 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,